Mongkol Siriwat รู้สึกมีความสุขที่ Ang Sila caladium

1 วัน  ·

#เรื่องเล่ายามนิทรา (34)

#บันทึกความทรงจำ (8)กระติกใหม่ ที่ห้อง7

เมื่อเดือน ต.ค หรือ เดือน พ.ย. 68 จำวันไม่ได้ ช่วงนั้นปฏิบัติธรรมอยู่ที่สวน วันนั้นใกล้ออกจากสมาธิ ไม่รู้คิดยังไงใจกระดิก ไปที่ตึกพระอาจารย์ฯ ที่ข้าพ้จ้าเคยพัก (ปกติ จะไม่ค่อยดูอะไร? ยกเว้นเป็นคำสั่งของหลวงป๋า)

ใจกระดิกไปที่ไหน ก็ถึงที่นั่น เห็นห้อง 7 ห้องนี้ เป็นห้องเอนกประสงค์ เป็นห้องสาธารณมีไว้สำหรับผู้มาเยื่อน มาพัก ขาดสิ่งใด หาได้จากห้องนี้ เช่น น้ำยาล้างจาน น้ำยาซักผ้า น้ำดื่ม รวมทั้งกาแฟ และกระติ๊กไฟฟ้าน้ำร้อน ก็เสียบปลั๊กไว้ตลอด มีบริการตลอดวัน

ช่วงนั้นมีพระผู้ใหญ่ มาพักที่ตึก หลายรูปมากจำไม่ได้ว่าเป็นวันอะไร ข้าพเจ้า เข้าไปเห็น พระท่านกดกระติ๊กน้ำร้อน แต่น้ำร้อนไม่ไหล พระบางท่านก็บ่น ที่ใช้กระติกนี้แล้วใช้ไม่ได้เมื่อออกจากสมาธิแล้วสักพัก เดินไปเดินมา กระดิกใจอีกที “เห็นแต่มือกดกระติกน้ำร้อน”

เมื่อเห็นดังนั้น ข้าพเจ้ามั่นใจแล้ว รีบไปซื้อกระติ๊กน้ำร้อนไฟฟ้าทันที บอกกับภรรยาว่า จะซื้อไปถวายพระอาจารย์ ฯ ที่ตึกหน่อย กระติกน้ำร้อนมันเสีย พระไม่มีใช้

อีก3-4วัน ถึงเวลาที่ต้องไปปฏิบัติธรรมที่วัด ตามปกติ ข้าพเจ้า เอาไปถวายพระอาจารย์ฯ แล้วบอกท่านว่า

ข้าพเจ้า : กระติกน้ำร้อน ที่ตึกเสีย ใช่มั๊ยครับ

ผมเอามาถวาย

พระอาจารย์หอสังเวชฯ : มองหน้าแลัวยิ้ม

บอกว่าใช่

แล้วพากันเดินไปเปลี่ยนกระติกน้ำร้อนที่ห้อง7 เมื่อไปถึงที่ห่อง7 ข้าพ้จ้าเห็นกระติกน้ำร้อน เสียบปลั๊กอยู่ พระอาจารย์ฯ ท่านบอกว่า

กระติกลูกนี้ของหลวงพี่ พระท่านกดน้ำร้อนไม่ได้ กดแล้วน้ำไม่ไหล(พร่อมกับทำมือกด กลางอากาศ2ครั้ง) หลวงพี่เลย เอาของหลวงพี่มาให้ท่านใช้

ข้าพเจ้า ก็ถวายกระติกไฟฟ้าน้ำร้อนไป และนำของพระอาจารย์ฯ คืนกลับไป

เรื่องนี้ข้าพเจ้าก็ไม่ได้เล่า ให้พระอาจารย์ฯ ฟังว่ารู้ได้ไง ว่ากระติกเสีย พระอาจารย์ท่านคงรู้อยู่แล้ว และแทบจะทุกเรื่องที่ลงในเฟสนี้ ก็ไม่ค่อยได้เล่าให้พระอาจารย์ฯทราบ มีแต่เรื่องที่เคยเล่าช่วงพักขา อยู่ในห้อง21 เท่านั้น ที่เคยเล่า

ปกติข้าพเจ้า กับพระอาจารย์หอสังเวชฯ ไม่คุยกันเรื่องแบบนี้กันเท่าไหร่นัก ยกเว้นบางเรื่อง มีบางครั้งพระอาจารย์ฯจะเล่าเรื่องลูกศิษย์หลวงป๋าในอดีตให้ฟัง คงเพื่อเป็นกำลังให้ข้าพเจ้าในการปฏิบัติธรรม

……………………..

เรื่ิองนี้ จะเห็นได้ว่า เมื่อมีสติครบ และสมาธิจิต มีกำลัง กายมนุษย์ละเอียด ออกไป ทำหน้าที่

เราก็จะเห็นกายมนุษย์ละเอียด ทำหน้าที่ อยู่ที่ตรงนั้น (กายหยาบ อยู่ที่เดิม) แล้วส่งเรื่องราวต่างๆ มายังกายมนุษย์หยาบแบบนี้บูรพาจารย์ของพวกเรา(หลวงปู่สด) เรียกว่า กายในกาย “กายมนุษย์หยาบ – กายมนุษย์ละเอียด” เป็น 1 คู่ แรก ของ 18 กาย

***กายมนุษย์ละเอียด หรือ ที่หลวงปู่ เรียกว่า กายฝัน นั่นเอง ( กายฝันคือ เมื่อเวลาที่เราหลับไป เราฝันเห็นโน่นเห็นนี้ ไปที่โน่นไปที่นี่)******

รู้ต้นเหตุแบบนี้ มีแต่ วิชชาธรรมกาย ที่รู้ได้และอธิบายได้.

ส่วนเรื่องที่เห็นแต่ มือกดกระติกไฟฟ้านั้น เป็นเพียงแค่เรื่องของ ทิพยจักษุณาญ เล็กๆน้อยๆเท่านั้น

………………..

ครั้งหน้าอยากจะลงเรื่อง บันทึกการปฏิบัติธรรมของ อ.จำลอง มาใหัอ่านกันบ้าง ลงเรื่องตัวเอง ชักเขิน ละ

…………………

การปฏิบัติธรรม ต้องหนักแน่น เรื่องของสมาธิ สติ ต้องตั้งมั่น คิดซะว่า เห็น หรือ ไม่ เห็น ไม่ใช่เรื่องสำคัญ สำคัญที่ว่า เราได้สติได้ฝึกสมาธิ ได้บุญทุกครั้งไม่มากก็น้อย

เมื่อเห็นก็สัพแต่ว่าเห็น เพราะการเห็นมีหลายรูปแบบ อาจจะเป็นอุปปาทานฯลฯ ที่ทำให้เราเห็นแล้วหลงผิดไป ก็เป็นได้ เพราะเรื่องเหล่านี้เป็น #อจินตรัย