ไอ เฟล  · ติดตาม

23 ชั่วโมง  ·

ถึงแม้การนั่งสมาธิแบบธรรมกายจะโดนโจมตีอย่างหนัก แต่ผมเป็นคนหนึ่งที่นั่งในแนวทางนี้แทบทุกวันครับ

โพสต์นี้ผมไม่ได้มาเป็นทนายแก้ต่างให้ใครแต่รีวิวตามจริงจากการผจญภัยขึ้นเหนือล่องใต้ตามฝึกสมาธิสายต่างๆ

วันไหนที่นั่งไม่ได้เลยก็ 10-15 นาที วันไหนที่จิตรวมเป็นหนึ่งเดียวกับนิมิตองค์พระภายใน ก็ราวๆ 30-1ชม.

ถึงแม้ผมจะบวชเรียนและโตมากับสายนี้ตั้งแต่เด็ก

ฝึกสมาธิแนวทางนี้มา 6 ปีเต็มตั้งแต่อายุ 12-18

ยอมรับครับว่าแต่ก่อนนั่งตามประเพณี พระอาจารย์บอกให้นั่งก็นั่งไปเถอะ นึกนิมิตดวงแก้ว องค์พระสลับกันไป

พอออกมาสู่โลกกว้างใหญ่ ผมเริ่มเกิดคำถามว่าแนวทางที่เรานั่งอยู่ถูกต้องจริงๆไหม มันมีคนที่ปฎิบัติแล้วก้าวหน้าจริงๆไหม

แน่นอนครับว่าผมเริ่มตามหาครูบางอาจารย์ต้นสายที่ยังมีชีวิตอยู่ โดยเข้าไปที่วัดปากน้ำโดยตรงได้เจอแม่ชีที่ยังรักษาวิชานี้ไว้อยู่และเหลืออยู่ไม่กี่ท่านในโรงงานทำวิชชา ที่นั่นแม่ชีจะสลับกันเข้ากะทำสมาธิ 24 ชม.ช่วยเหลือมนุษย์ตั้งแต่แก้โรคภัยไข้เจ็บ จนไปถึงการแก้ปัญหายิบย่อยทางในด้วยวิชชาธรรมกาย

ได้ลองปฎิบัติกับท่านแบบส่วนตัวก็พบของจริง ความเป็นซีเคร็ดที่ผมชอบคือตอนนั่งสมาธิ หลับตาอยู่ท่านก็พูดออกมาตรงๆว่าผมนั่งติดตรงไหน ซึ่งมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ตรงนี้ รู้สึกทึ่งแบบบอกไม่ถูก แต่คงเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับผู้ที่เป็นของจริง

ไปฝึกกับท่านทุกเดือนอยู่ช่วงหนึ่งจนได้เทคนิคและหลักปฎิบัติการนั่งสมาธิแบบ 18 กาย คร่าวๆคือกำหนดนิมิต 6 ดวง เดินทางไปยังกายภายในที่ละเอียดขึ้น นำวิธีมานั่งเองที่บ้าน แต่สภาวะผมยังไปไม่ถึงระดับลึก

หลังจากนั้นผมก็อยากตามหาพระในวัดพระธรรมกายที่ท่านเข้าใจวิชชานี้จริงๆ ผมไปเจอท่านอยู่ศูนย์สาขา ความแปลกใจแรกคือแม้คนไทยจะไม่รู้จักที่นี่ แต่ต่างประเทศอินครับ มีชาวต่างชาติบินมาเรียนจนไปถึงขั้นออกบวช เช่น จากเยอรมันข้ามน้ำข้ามทะเลมาฝึกวิชชาธรรมกายจริงจังเป็นเดือนๆ และได้พบผู้รู้ภายในอ่อนๆ จนไปถึงระดับชัดเจน

สิ่งที่ผมได้มาคือเข้าใจเพิ่มขึ้นว่าวิชชาธรรมกายจริงๆแล้วเป็นทั้งสมถะและวิปัสสนา

และการกำหนดดวงแก้วไว้กลางท้องเป็น หนึ่งในกรรมฐาน 40 กอง อาโลกสิณ (กสิณแสงสว่าง)​ ที่เขียนไว้ในคัมภีร์วิสุทธิมรรค (หนึ่งในสุดยอดตำราย่อยใจความสำคัญของการทำสมาธิ 40 กองจากพระไตรปิฏก)

และการกำหนดองค์พระอยู่กลางท้องก็เป็นหนึ่งในอนุสติ 10 พุทธานุสติ (การระลึกถึงพุทธเจ้า)​ จัดอยู่ในประเภท สมถะ คำๆนี้จะเกิดขึ้นได้ในสมาธิ เมื่อใจหยุดใจนิ่งเข้าถึงความสงบภายใน

ส่วนถ้าจะเดินวิปัสสนาให้ครบลูปสำหรับผู้ปฎิบัติที่ต้องการพ้นทุกข์ สำหรับผมคำว่าวิปัสนานี้ ในมุมมองส่วนตัวคือ “การรู้เห็นธรรมชาติตามความเป็นจริง”

จะเดินวิปัสสนาได้ต้องปฎิบัติให้เข้าถึงกายที่ 9 (กายโคตรภู)และใช้ตาธรรมกายในการพิจารณา 18 กายที่อยู่ภายในตัวเรา

ซึ่งละเอียดและลึกซึ้งมาก โดยส่วนตัวจากการปฎิบัติอยู่ที่บ้าน เวลาผมเข้าสมาธิแล้ววันไหนใจรวมเป็นหนึ่งเดียวกับตรงกลางท้อง จากนิมิตที่กำหนด จะรู้สึกโล่งไปทั้งตัว ความคิดลบเป็น 0 ความฟุ้งเป็น 0 ความกังวลเป็น 0

ยิ่งดิ่งลึกลงไปมากๆ ทุกอย่างเป็น 0 แม้แต่ตัวเองก็เป็น 0

ทุกอย่างจะถูกรีเซ็ทเป็น 0

คือช่วยผมพัฒนาสุขภาพจิตได้ดีมากๆครับ ยิ่งวันไหนตื่นมาฝันร้าย มีอารมณ์ลบติดค้าง พอนั่งสายธรรมกายจะเคลียร์ทุกอย่างแล้วจัดระเบียบจิตใจได้โล่งเบาสบาย

ถือเป็นหนึ่งประสบการณ์นั่งสมาธิที่ลงลึกในด้านสมถะที่รวมจิตได้อย่างรวดเร็วครับ ส่วนถ้าจะเจริญวิปัสสนา ผมจะไปนั่งอีกสายหนึ่ง ไว้ค่อยมาเล่าในครั้งต่อไป

แน่นอนว่าสิ่งที่ผมเล่าเป็นเพียงประสบการณ์ส่วนตัวไม่ได้แปลว่าจะเกิดแบบนี้กับทุกคน และผมไม่ได้มีหน้าที่มาสอนใครในเรื่องนี้ ยังมีอานุภาพที่เกิดขึ้นกับตัวอีกมากมายเพราะวิชชานี้ทำได้มากกว่านั้น

ลองเปิดใจพิสูจน์ดูครับเพราะท้ายที่สุดในศาสตร์วิชานี้มีอยู่แล้วในตัวทุกคน เคยมีชาวต่างชาตินับถือพระเจ้าก็สามารถกำหนดพระเจ้าไว้ที่กลางท้อง เข้าถึงกายภายในได้เช่นกัน

ยังมีสมาธิอีกหลากหลายรูปแบบที่น่าสนใจ ครั้งหน้าเดี๋ยวจะมาเล่าสมาธิสายอื่นๆที่ฝึกปฎิบัติมาให้ฟังครับ

สุดท้ายนี้เวลาเราอยู่โลกภายนอกบ่อยๆ จิตเราจะบวกทั้งความทุกข์ความสุขจนล้นออกมา แต่เวลาเรากลับเข้าไปสู่โลกภายในทุกอย่างจะถูกลดเหลือศูนย์