#เรื่องเล่ายามนิทรา (24)

#บันทึกความทรงจำ (3.2) พลิกนิดเดียว เห็นดวง บนรถทัวร์

***คุยกันที่วัดหัวหิน ก่อนจะแยกย้ายกันนอน***

ต่อจากนั้นพี่โจก็อธิบายว่า ถ้าเอ็งอ่านหนังสือแล้ว เอ็งเปลี่ยนจากพุทโธเป็นสัมมาอะระหัง นะ แล้วนึกถึงลูกแก้วไว้ที่กลางทอง เอ็งพลิกนิดเดียว พร้อมทำมือพลิกไปพลิกมาให้ดู ข้าว่าเอ็งทำได้

สายๆของวันนั้น ข้าพเจ้า ก็นั่งรถทัวร์ กลับชลบุรี อีก4-5วันถึงได้รับหนังสือ

หลังจากที่ ได้รับหนังสือ การปฏิบัติธรรมเบื้องต้น ที่พี่โจ ส่งมาให้แล้ว ได้โทรศัพย์ตู้หยอดเหรียญหน้าหมู่บ้าน (โทรศัพย์สาธารณะ) ไปหาพี่โจ

ข้าพเจ้า : พี่โจ ผมได้รับหนังสือแล้ว

พี่โจ : ฉั่ว เอ็งอ่านรึยัง

ข้าพเจ้า : แค่เปิดๆ ดูรูป เดี๋ยวค่อยอ่าน ค่าเวลาตอนขึ้นรถทัวร์ไปหัวหิน

พี่โจ : อ่านแล้ว เป็นไง บอกข้าด้วย จำไว้ “พลิกนิดเดียว”

วันรุ่งขึ้นก็เดินทางขึ้นรถจากชลบุรี 2-3ต่อ กว่าจะไปถึงท่ารถทัวร์หัวหิน ที่สายใต้ พอรถออกไปสักระยะ ก็เปิด หนังสืออ่าน พร้อมภาวนา สัมมาอะระหัง ภาวนาไป ภาวนาไป พุทโธ ก็แทรกมาอีก สลับกันอยู่แบบนี้ จนฟุ้งซ่าน เลยหยุด สัมมาอะระหัง ภาวนาพุทโธ อย่างเดียว เพราะพุทโธ แทรกมาได้มากกว่า

ในขณะที่ภาวนาไป และกำหนดลูกแก้ว ที่ศูนย์กลางกาย ตามที่พี่โจบอก และในขณะที่กำลังก้มอ่านหนังสือเบื้องต้น ยังไม่ทันหมดเล่มเลย

หน้าก้มนิดหน่อย(ตอนอ่านหนังสือ) แต่เหมือนเห็นลูกกลมๆ อยู่ในท้อง สีส้มๆ ก็เอาหนังสือออกพับหนังสือเก็บ

หน้ายังคงก้มมองตรงจุดนั้นที่เห็นดวงส้มๆแล้วค่อยๆหลับตา เห็นข้างในท้องกลวงๆ โล่งๆ สีนวลๆ แต่มีดวงแก้ว ออกสีส้ม อยู่กลางท้อง ดวงใหญ่ ก็ดูอยู่อย่างนั้น หลับตาบ้าง ลืมตาบ้าง

ความรู้สึกตอนนั้น สงบ นิ่ง แม้ลืมตามองรอบๆตัว แต่ก็เหมือนเห็นดวงสีส้มๆ ในท้อง ตลอดเวลาไม่หายไปไหน

ตอนนั้น ไม่ได้สนสิ่งที่อยู่รอบตัวเลยสักนิด เพราะถูกดวงแก้วสีส้ม ดึงดูดความสนใจตลอดเวลา หลับตาเห็น ลืมตาเห็น เป็นแบบนี้จนถึง หน้าวัดหัวหิน ซึ่งเป็นสถานี จอดรถ

ลงรถแล้วหยอดเหรียญหาพี่โจ บอกให้พี่โจฟัง พี่โจบอกว่า

พี่โจ : นั่น เอ็งเห็นดวงแล้ว

ข้าพเจ้า : ดวงอะไร เห็นแล้วทำไม

พี่โจ : วันอาทิตย์ ข้าจะไปวัด เอ็งไปวัดกับข้า

ข้าพเจ้า : โถ่ มายังไม่ได้ทำงานเลย ถ้าทำก็ทำได้แค่ 2วัน ก็วันอาทิตย์ละ งั้นผมตีตั๋วกลับเลยละกัน

พี่โจ : เอ็งดูมันไว้ให้ดี อย่าให้มันหายนะ!

……………………….

5/2/69 22.20 น.