#เรื่องเล่ายามนิทรา (31) นั่งปรกอธิษฐานจิต(2) ตามแบบวิชชาธรรมกาย

#บันทึกความทรงจำ(7) วิธีการสร้าง พระของขวัญ ของ หลวงพ่อวัดปากน้ำ

เมื่อปี 50 วัดหลวงพ่อสด มีการจัดสร้างพระรุ่น มหามงคลเศรษฐี และมีพิธีพุทธาภิเศก ใหญ่มาก ซึ่งเป็นครั่งแรกของวัด

ทางวัดได้มี จ.ม. เรียกข้าพเจ้า ไปวัด มีลายเซ็นหลวงป๋ากำกับ (ช่วงนั้น บางทีก็เทึียวไปในที่ต่างๆ ไปที่โน่น ที่นี่บ้าง ไม่ค่อยได้เข้าวัดหลวงพ่อสด ) ตามวัน ดังกล่าว

ก่อนมีพิธี 1 วัน ได้มีพิธีซักซ้อมก่อน 1 วัน และหลวงป๋า ได้ให้ผู้ทำวิชชาทั้งหมด นั่งทำวิชชา หลังจากทำวิชชากันเสร็จแล้ว หลวงป๋า ได้เดินมายังกลุ่มผู้ทำวิชชาทั้งหมด ที่เป็นฆารวาส

เดินดู ทุกแถว ตั้งแต่ บนสุดยันแถวล่างสุด แล้วเดินมายังที่ข้าพเจ้านั่งอยู่ พร้อมกับชีมือและเรียกข้าพเจ้า ให้เดินตามท่านมา

ในใจข้าพเจ้าคิดว่า คงโดนหลวงป๋าดุแน่ หายไปเป็นเดือน แต่! เรื่องกลับ กลับกัน หลวงป๋า เดินมาหยุด ที่นั่งมุมหนึ่ง ชี้ แล้วบอกว่า

พรุ่งนี้เธอ นั่งปรกตรงนี้ ทำให้ดี ห้ามเล่นนะ! (ทำเสียงดุๆ) ทำให้เต็มที่

ครั้นถึงเวลา วันรุ่งขึ้น ในพิธีจริง ครูบาอาจารย์สายอื่นๆ ที่ทางวัดได้นิมนต์มา เริ่มนั่งเจริญภาวนา ตามทางถนัดของแต่ละสาย

วนขึ้นทางซ้ายมือด้านหน้า ข้าพเจ้า คือ หลวงพ่อเอียด วัดไผ่ล้อม อยุธยา

ทางขวามือ หลวงปู่เจือ วัดกลางบางแก้ว นครปฐม

ข้าพเจ้านั่งอยู่มุม ได้มอง ครูบาอาจารย์ทุกรูปที่มานั่งปรก ในวันนั้น หลังจากข้าพเจ้าขอขมาพระรัตนตรัย ก็เริ่มเข้าที่ ทำตามแบบวิชชาธรรมกายทันที

…………..

วิธีการสร้างพระของขวัญ ของ หลวงพ่อวัดปากน้ำ

หลวงพ่อท่านไม่ได่ใช้ วิธีการปลุกเสกหรือลงเลขยันต์คาถาใดๆ ท่านกระทำให้เสร็จขึ้นมาด้วยวิธีทำภาวนา ใช้อำนาจจิตที่เป็นสมาธิและได้กระทำนานพอสมควร หรือจะเรียกว่า ทำมาจนเชี่ยวชาญก็คงไม่ผิด และข้อสำคัญ“ต้องเข้าถึงพระรัตนตรัยแล้ว” หากยังไม่เข้าถึงพระรัตนตรัย ก็ไม่สามารถทำให้เป็นพระได้

ฉนั้นก็ย่อมเป็นของแน่ว่า คนทั่วๆไป จะไม่สามารถทำพระชนิดนี้ได้

หลวงพ่อท่านสั่งให้พวกทำภาวนาทุกคน มาพร้อมกันแล้วทำใจให้หยุด เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เมื่อหยุดเป็นจุดเดียวกันแล้ว ก็ให้เดินวิชชาไปกลางของกลาง ในธาตุธรรมของพระต้นธาตุต้นธรรมที่แก่ๆ ขึ้นไปไม่มีการถอยออกมา สลักกลางหนักเข้า กลั่นทุกกายให้ใสสะอาดสุดหยาบสุดละเอียด เถา ชุด ฯลฯฯฯฯฯ ในสายของพระภาคขาวมีเท่าไหร่ รวมเข้าในศูนย์ของต้นธาตุให้หมด

 เมื่อเดินละเอียดเข้าไปแล้วเท่าไหร่ ก็นำเอาพระทั้งหมดที่จะทำในครั้งนี้ เข้าไปไว้ในศูนย์กลางกายของต้นธาตุต้นธรรมเหล่านั้น  รวมพระเหล่านั้นให้เป็นอันเดียวกัน แล้วแยกออกเป็นธาตุทั้งสี่ คือ ดินน้ำลมไฟ เมื่อแยกออกเป็นธาตุทั้งสี่แล้ว ก็กลั่นธาตุเหล่านั้นให้ใสสะอาดเสมอกันหมด ใสทับทวีหนักเข้า

เมื่อเห็นว่าใสเต็มที่แล้ว ก็รวมธาตุเหล่านั้น  เข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอีก แล้วรวมประกอบขึ้นเป็นกายมนุษย์ แล้วก็ทับทวีเข้าไป มีกายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายทิพย์ละเอียด ฯลฯฯฯฯฯ จนถึงอรหัต ทับ ทวีจนถึงพระอรหัตที่แก่หนักเข้าไปอีก

เสร็จแล้วก็แยกธาตุออกเป็น ดิน น้ำ ลม ไฟ อากาศธาตุ วิญญาณธาตุ  แยกแล้วแล้วกลั่นธาตุ ให้ใสสะอาดหนักขึ้นอีก

เมื่อเห็นว่าใสสะอาดเต็มที่แล้ว ก็รวมธาตุเหล่านั้น เข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แล้วประกอบขึ้นเป็นกายมนุษย์อีก ทิพย์ ฯลฯฯฯฯฯ ถึงกายอรหัต แล้วก็แยกธาตุ

แยกธรรมอีก

เรียกย่อๆว่า “รวมแล้วแยก” แต่ไม่ได้ทำ ในที่เดิมหากแต่จะเข้าถึง ธาตุและธรรมที่สูงขึ้นไป แก่ขึ้นไม่มีการถอยกลับ

ต้องเดินเป็นวิชชาเป็นเสมอ อย่าให้เป็นวิชาตายได้เป็นอันขาด.

#อ้างอิง : จากหนังสือ วิชชามรรคผลพิศดาร2

และ MP3 พระราชพรหมเถร 5-7

………………………

ดังจะเห็นได้ว่า ต่างจากสายอื่นอย่างไร (ลองดูเรื่อง ที่เคยลงไปแล้ว)

#เรื่องเล่ายามนิทรา (14) : นั่งปรกอธิษฐานจิต (1)

#สัมพันธ์กับตอน(1), (13)

วิธีการนั่งปรกอธิษฐานจิต

……………………

วันนี้ลงการทำพระแบบหลวงพ่อวัดปากน้ำ ซะยาวเลย

เพราะเนื่องจาก ได้ยินคนพูดเรื่องการทำพระแบบวิชชาธรรมกาย ไม่ถูกต้องนัก วันนี้เลยนำมาลง เผื่อท่านใด ได้ยินมาไม่เหมือนแบบนี้ ก็จะได้ใช้วิจารณญาณกันเอาเอง

ส่วนเรื่องพลังงาน ที่วิ่งตามสายสิจญ์ เข้าสู่วัตถุมงคล และพลังงานที่ล้นออกจากตัว ในสายวิชชาธรรมกาย ก็ทำได้เหมือนสายอื่นที่ทำกัน ไม่ได้ยากเย็นอะไร

…………………….

ตอนที่หลวงป๋าเลือกข้าพเจ้า ให้ทำหน้าที่นั่งปรก ความรู้สึกในตอนนั้น ข้าพเจ้าทั้งดีใจ จนบอกไม่ถูก ยิ้มแก้มไม่หุบ

เพิ่งเข้าใจว่า ความอิ่มใจ +ความดีใจ เกิดขึ้นจากการปรุงแต่งของใจ

“เพราะใจ อยู่นอกศูนย์นี่เอง”

เพราะฉะนั้น ผู้ปฏิบัติธรรม ควรให้ใจหยุด ใจนิ่ง อยู่ที่ศูนย์กลางกาย มากที่สุด เท่าที่จะมากได้ อย่าได้ประมาท.

14/2/69 22.41

Mongkol Siriwat

22 ชั่วโมง  ·

ภาพนี้ ผู้ถ่ายภาพ ในงานพิธี ไม่ใช่คนของวัด เมื่อถ่ายติดภาพนี้ ภายหลังคนถ่ายสอบถามถึงผมกับคนอื่นๆถายในวัด เพื่อจะนำภาพชุดนี้มาให้
ภาพชุดนี้จริงๆแล้ว มี4 ภาพ บางภาพก็มีแสงสีเขียว ออกจากทางจมูก บางภาพแสงก็เวียนเหนือขมับ บางภาพแสงก็พุงสู่กองวัตถุมงคล

รูปทั้ง4ใบ ผมได้มาทีแรก ผมให้พี่วิชัย ไป 1 ใบ ที่เหลือผมฉีกทิ้งหมด
เพราะตอนนั้น เมื่อผมเห็นภาพเหล่านี้แล้ว ผมรู้สึกว่า ผมมีความดีใจ แปลกใจ กลัวจะหลงตัวเอง

ต่อมาพี่หมู อยากได้ ผมเลยบอก ลักษณะ ของคนถ่ายภาพนี้ไป พี่หมูได้หาคนนี้จนพบ และคงขอรูปชุดมา พี่หมู มาเจอผมและบอกผม ตอนนั้น ผมมั่นใจว่า ไม่เกิดอารมณ์แบบนั้นอีก จึงขอพี่หมูมา1 ใบ พี่หมูจึงส่งรูปนี้มาให้

ปัจจุบัน รูปนี้และ จ.ม. ของวัด ไม่ได้อยู่ที่ผมแล้ว ผมได้ให้น้องาี่รักการปฏิบัติธรรมไปแล้ว