Mongkol Siriwat รู้สึกมีความสุข

2 วัน  ·

#เรื่องเล่ายามนิทรา (27)

#บันทึกความทรงจำ (4) แก้มวิญญาณ

เมื่อเดือน มกรา 69 ข้าพเจ้าได้มาพักที่วัด เพื่อปฏิบัติธรรม ตามปกติ เมื่อทำกิจวัตรทั้งวันแล้ว ตกดึกก็ปฏิบัติธรรมและนอนตามปกติ

ครั้นประมาณ ตี2 ใกล้ตื่น ได้พลิกตัวตะแคงสีหไสยาสน์ (ปกติแล้ว ถ้าตัวขยับ จะจรดศูนย์ทันที) มีความรู้สึกเหมือนมี อะไร ยืนดูเราอยู่นอกห้อง สักเดี๋ยวเดียว ภาพค่อยๆชัดขึ้น เป็นผู้หญิง แต่งตัวเรียบร้อย ชวนมอง ยืนยิ้มให้

จากที่เธอ อยู่นอกห้อง เธอแว๊ปเข้ามา ในห้อง มายืนพิงตู้เสื้อผ้า เธอยิ้มแบบเย้ายวน เหมือนจะเชิญชวนอะไร?…สักอย่าง

ตอนนั้นข้าพเจ้า จรดศูนย์อยู่ กายละเอียด จึงออกมา ข้าพเจ้าก็นอนพิจารณา อยู่บนเตียง

เธอสูงประมาณ160กว่าๆ ดูท่าอายุไม่น่าเกิน40 (ประมาณเอา กะไม่ถูกเหมือนกัน) การแต่งตัวไม่ขี้เหล่ ท่าทางเหมือนคนบ้านนอก ดูแล้วสะอาดตา รูปร่างสมส่วน ผิวเนียนสองสี มีกลิ่นหอมอ่อนๆ

เธอยิ้มแบบเขินอาย ชายตาให้ แบบมีเลศนัย

เหมือนรู้ว่า ข้าพเจ้ากำลังพิจารณาเธออยู่ เธอยืนพิงตู้อยู่อย่างนั้น ในใจข้าพเจ้านึกอยากลองจับแก้มของวิญญาณ ดูสักครั้ง ว่าจะมีความรู้สึกเป็นไง!

คิดแล้วพลางพูดว่า “ขอจับแก้มหน่อยได้มั๊ย”

เธอไม่พูดอะไร แต่ทำท่าเขินอายแบบมารยาหญิง ว่าแล้วกายข้าพเจ้าก็ไปยืนตรงหน้าเธอทันที พร้อมกับเอามือจับแก้มเธอ ความรู้สึกตอนนั้น เนื้อที่แก้มเธอ…

เหมือนเนื้อสัตว์ที่ตายแล้ว ยุ่ยๆย้วยๆ ชืดๆ จับแล้ว รู้สึกว่านี่แหละคนที่เหลือแต่วิญญาณ สัมผัสเป็นแบบนี้นี่เอง จับแล้วก็บอกเธอว่า “ไปซะ!” เธอยิ้มแบบอายๆแล้วแว๊ปไป

แต่ก็ไม่ลืมที่จะอุทิศส่วนกุศล แผ่เมตตาให้เธอ

……………

เรื่องแบบนี้ เป็นเรื่องของสภาวะจิตที่มีกำลัง สามารถสัมผัส กายละเอียดต่างๆได้ พูดคุยและเข้าใจกันได้ ภพภูมิของกายละเอียดก็เหมือนกับภพมนุษย์ ไม่แตกต่างกันเท่าไหร่นัก มีรัก เกียจ โกธ ฯ เหมือนมนุษย์ เช่นกัน

……………

#รูปสุภาพสตรีเอามาจากอินเตอร์เน็ต

#บางเรื่องอาจเอาเรื่องที่เพิ่งประสบมา มาลงก่อนกันลืม บางเรื่องก็นานนนนนแล้ว

#บางเรื่อง แบบพบกับวิญญาณที่เป็นมิจฉาทิฐิ ก็มีจะนำมาเล่าภายหลัง

#บางเรื่อง อย่าคิดว่า คุณทำไม่ได้แล้วคนอื่น จะทำไม่ได้

#บางเรื่อง อย่าคิดว่า เป็นการโอ้อวด เพราะคนโอ้อวด มักทำไม่ได้

#บางเรื่อง พิสูจน์ได้ด้วยตัวเอง

……….

#เป็นเรื่องอจินตรัย ควรใช้วิจารณญาณ ในการอ่าน อ่านแค่พอเพลิดเพลิน

10/2/69 21: 14 น.