Mongkol Siriwat รู้สึกมีความสุข

23 ชั่วโมง  ·

#เรื่องเล่ายามนิทรา (23)

#บันทึกความทรงจำ (3) อาจารย์เราชื่อ “พระมหาเสริมชัย”

เรื่องในวัยเด็ก ตัดจบไปก่อน ก็จะมีแต่เรื่องซ้ำๆ ทิพย์จักขุญาน อนาคตังสญาณ อตีตังสญาณ แต่ อตีตังฯ อย่าไปรู้เลยขี้เกียจเล่า

การปฏิบัติธรรมแบบครูพักรักจำ ข้าพเจ้าได้อะไรในการปฏิบัติมาแบบฟรุคๆ ไม่ค่อยรู้เรื่อง เวลาติดเที่ยวช่วงวัยรุ่น กินเหล้า วิวาท ไม่มีศีลก็เสื่อมบ้าง พอคิดได้ ตั้งใจนั่งคุณธรรมพิเศษก็กลับมา

………………

***ต่อไปเป็นเรื่องตอนโต ทำงานเป็นช่างเขียนจิรกรรมฝาผนัง มีครอบครัว มีลูก***

จนมาวันที่ เจอพี่โจ เป็นช่างเขียนรุ่นพี่ ได้คุยกันเรื่ิองสมาธิ ที่วัดหัวหิน จ.ประจวบ ตอนนั้นเราไปเริ่มงานเขียนฝาผนังด้วยกัน คุยกันตั้งแต่ 4 โมงเย็น ถึง ตี4 พอพี่โจ รู้ว่า เราชอบนั่งสมาธิและซักถามแบบสนใจเพราะแกก็ชอบเรื่องสมาธิ เหมือนกัน และซักถามเราว่า ทำได้แค่ไหน พอพูดให้ฟังถึงกับหว่านล้อม จะให้ไปหาอาจารย์แก ให้ได้

พี่โจ : ฉั่วเอ็งทำสมาธิยังไง วะ! นั่งสายไหน

ข้าพเจ้า : พี่โจ ผมภาวนาพุทโธ หายใจเข้าพุท หายใจออกโธ ทำไปสักพัก ผมเห็นลมหายใจผม หมุนควง (พร้อมกับทำนิ้วให้ดูว่าควงยังไง)

แล้วลมหายใจก็ ค่อยๆเปลี่ยน จากสีขาวขุนเป็นค่อยๆใส ใสจนเป็นประกาย วิ่งขึ้น วิ่งลงที่ท้อง

พี่โจ : เอ็งทำได้จริงๆเหรอวะ!

ข้าพเจ้า : ทำได้ดิ ทำได้ทุกวัน ขนาดล้างถ้วยน้ำเต้าหู ก็ยังทำได้ (ขายน้ำเต้าหู้ คือ อีกหนึ่งอาชีพ)

พี่โจ : โห ขนาดล้างถ้วย ยังทำได้ แล้วเดินไปเดินมาละ ทำได้มั๊ย

ข้าพเจ้า : เเป๊ปเดียว เดินแป๊ปเดียว ไม่คุยกับใครเดี๋ยวก็ทำได้

พี่โจ : หัวเรอะชอบใจ พร้อมกับตีหน้าขาตัวเอง แปะๆๆๆๆ แล้วเอ็งรู้มั๊ย ว่าที่เอ็งทำเค้าเรียกว่าอะไร?

ข้าพเจ้า : สั่นหัว พร้อมกับบอกว่า ไม่รู้

แต่พี่โจแกก็ยังไม่ได้อธิบาย ว่าที่เราทำได้ คืออะไร แค่ไหน แกบอกคำเดียวว่า คนอื่นเค้าอยากได้แบบเอ็ง แต่ทำกันไม่ได้ แต่เอ็งไม่รู้เรื่องเอ็งกลับทำได้ “เอ็งมัน ทัพพี ไม่รู้รสแกง”

แล้วก็หว่านล้อมต่อ หว่านล้อมเท่าไหร่ ข้าพเจ้าก็ไม่ไป เอาอภินิหาร ของวิชชาธรรมกาย มาเล่า แล้วบอกว่า อาจารย์เราทำได้ แบบนั้น แบบนี้ ก็ไม่ไป เพราะตอนนั้น เราไม่ชอบวัดพระธรรมกาย จนสุดท้ายแกเลยถาม

พี่โจ : ฉั่ว เอ็งเชื่อมั๊ยว่า นิพพาน มีจริง

ข้าพเจ้า : เชื่ิอ ซิ!

พี่โจ : แล้วเอ็งว่า พระพุทธเจ้ามีกี่องค์

ขาพเจ้า : ก็หลายองค์ พระบอกว่า มี5 องค์

พี่โจ : เฮ้ย 5 องค์แค่กัปนี้นะ แต่จริงๆแล้วพระพุทธเจ้ามีมากมายนับไม่ถ้วน แต่ทำไม พระปฏิบัติถึงพูดแต่ พระพุทธเจ้าองค์นี้ละ(หมายถึง พระสมณโคดม)หรือสายอื่นไม่เห็น เอ็งอยากเห็นมั๊ย!

ข้าพเจ้า : อื่มมมมมม (เริ่มน่าสน)

พี่โจ : สายวิชชาธรรมกาย เห็นพระพุทธเจ้าได้ทุกองค์ นะ พระพุทธเจ้ามีเยอะมากๆ วิชชาธรรมกาย ตอบโจทย์ได้หมด ทุกเรื่อง ตั้งแต่การเกิด ฯลฯ (เริ่มจูงใจได้ พูดเยอะมาก พูดนานนนนนนนน) เอ็งสนใจมั๊ย ลองศึกษาดู มีหนังสือเบื้องต้น

ข้าพเจ้า : เอางี้ พรุ่งนี้ผมกลับบ้าน ที่ชลบุรี พี่โจลองส่งหนังสือมาให้อ่านก่อน (คุยข้ามวัน ยังแค่ขออ่านหนังสือก่อน) ถ่าชอบจะไปหาอาจารย์พี่โจ แลัวอาจารย์พี่โจ ชื่ออะไร?

พี่โจ : อาจารย์เราชื่ิอ “พระมหาเสริมชัย”

……………………….

ประสบการณ์เรื่องการปฏิบัติ ช่วงอายุ12 ป5 ป6 นั่งที่วัดเครือวัลย์เกือบทุกวัน แต่ที่ทุกวันคือนั่งก่อนนอนและตื่นนอน

ช่วงวัยรุ่น เกเร นั่งน้อย ถ้าจะมีเรื่อง ต้องก่อน1ทุ่ม หรือ หลัง2ทุ่มเท่านั้น

จนถึงก่อนพบหลวงป๋า ประมาณอายุ30กว่า นั่งลุ่มๆดอนๆ แต่นั่งเกือบทุกวัน

อย่างหนึ่งที่ทำประจำคือ นั่งก่อนนอน (ถึงเที่ยวดึกเมาเหล้ามาก็ต้องนั่ง) และ ตื่นนอน และภาวนาทุกครั้ง นิดๆหน่อยๆ ในช่วงเวลาของแต่ละวัน

#เป็นประสบการณ์ในการปฏิบัติช่วง20กว่าปีก่อนพบหลวงป๋า

……………………..

ท่านใดอ่านจบบ้าง อย่างน้อยขอเป็นกำลังใจให้ผู้ปฎิบัติทุกท่าน ให้มี ความมุ่งมั่น ตั้งใจ

และอดทน

เลยเวลามา 43นาทีละ จบ!

5/2/69 20.32