Mongkol Siriwat อยู่กับ อำพร เจ้ติ๋ม มงคลศิริวัฒน์ ที่ Ang Sila caladium
เมื่อวานผมนั่งคุยกับพี่ขาวประมาณ
เกือบ2ชั่วโมง พี่ขาวแกเล่าให้ฟังว่า ได้คุยกับ
ผู้ใหญ่ที่สนิทกัน มีช่วงนึงผู้ใหญ่คนนั้นแกพูด
ว่า มีเพื่อนคนนึงพูดกับแกว่า “พี่อย่าไปตั้งผัง
แบบนั้น“
(คงหมายถึง เพื่อนของผู้ใหญ่คนนั้น เป็นคน
พูด ว่า ให้ผู้ใหญ่คนนั้น อย่าไปตั้งผัง)
เข้าเรื่องเลยดีกว่า : ผู้ใหญ่พูดให้พี่ขาวฟังว่า
เพื่อนแกบอกว่า
“พี่อย่าไปตั้งผังแบบนั้น” แล้วผู้ใหญ่คนพูดก็
เงียบไป ไม่ได้พูดต่อว่า เรื่องอะไร?ยังไง?
เปลี่ยนเรื่องคุยไปเลย
พี่ขาวบอกว่า ในตอนนี้พี่ขาวยังไม่ทราบแน่ชัด
ว่า ผัง ที่เพื่อนแกพูดถึง หมายถึงผัง ในวิชชา
ธรรมกายหรือ ผัง ในความหมายของอะไร?
มาถึงตรงนี้ พี่ขาวแก มาพูดกับผมว่า ผู้ใหญ่
คนนั้น ยังปฏิบัติธรรมแค่เบื้องต้นอยู่เลย ยังไม่
ถึงขั้นทำวิชชา ผู้ใหญ่คนนั้น ตั้งผังในวิชชาไม่
เป็นแน่
ผม : แล้วพี่ ได้อธิบายให้ผู้ใหญ่คนนั้น ฟังรึ
ป่าวว่า ผัง คืออะไร
พี่ขาว : แกเปลี่ยนเรื่องคุย เลยไม่ได้อธิบาย
ถ้าคุยกันแล้วพี่ได้อธิบาย เผื่อว่าความหมาย
ถึง ผัง ในวิชชาธรรมกาย จะไม่เหมือนที่พี่แก
เคยได้ยินได้ฟังมาจะทำให้พี่แกสับสนก็ได้ ซึ่ง
ตอนนั้นยังไม่ควรพูด
ในขณะที่สนทนากัน พี่ขาว อธิบายว่า
การตั้งผัง คือ อะไรในวิชชา
จากจุดที่เริ่มต้น กว่าจะถึง จนตั้งผังได้ (ถึง
แล้วยังไม่แน่ว่า จะตั้งได้หรือไม่ได้)
เมื่อเราเดินวิชชาถึง สุดเขตธาตุเขตธรรมที่สุด
ละเอียดแล้ว ก็ประมูลฤทธิ์ กัน ระหว่างธรรม
สามฝ่าย ขาว เทา ดำ ซึ่งแย่งกันปกครองสัตว์
โลก ถ้าฝ่ายธรรมขาว ชนะ ก็เป็นผู้ปกครอง
สัตว์โลก
เมื่อถึงตรงนี้แล้ว หลวงป๋า “ให้ตั้งผัง”
และซ่อนธาตุธรรม
ตรงนี่แหละเริ่มมีการ “ตั้งผัง”
เมื่อเสร็จกิจในชั้นนี้แล้ว ให้เดินวิชชาไป ชั้น
ต่อๆไปไม่หวลกลับ ครูบาอาจารย์พวกเราสอน
อย่างนี้
“เพราะผู้ปฏิบัติจนเข้าถึง รู้ เห็น และเป็น
เท่านั้น จึงจะเข้าใจ”
ณ เวลานี้ มีคนมากมาย พูดถึงวิชชา
ธรรมกายกันมาก บางคนได้แค่ “อ่าน”ใน
มรรคผลพิศดาร 3 เล่ม (วิชชาที่ถูกบันทึกไว้
ในสมัยหลวงปู่นำปฏิบัติ)
บางคนได้“อ่าน” ใน ทางมรรคผลนิพพานของ
หลวงป๋า แล้วเอามาตีความ ด้วยความคิดตัว
เอง จึงเกิดความเห็นผิด
”ธรรมปฏิบัติ ไม่สามารถ ทำให้เข้าใจได้ จาก
การอ่าน
มีเพียงการปฏิบัติได้จริง เท่านั้น จึงจะเข้าใจได้
จริง“
เป็นของจริง ในพระพุทธศาสนา








ไลน์ "@wlps" เพื่อรับข่าวสารจากทางวัด