เรื่องเล่ายามนิทรา 61

ประสบการณ์การปฏิบัติธรรม อ.จำลอง

อายุขัยและการตาย

การตายนั้นอาจแยกเป็นประเภทใหญ่ๆได้ 2 ประเภท คือ ตายเพราะหมดอายุ และ ตายเพราะกรรมตัดรอน ( ตายก่อนหมดอายุ)

ตายเพราะหมดอายุนั้นไม่จำเป็น ว่าต้องมีอายุมากถึงจะตาย แม้เพียง 1 เดือน ก็อาจจะถือว่า หมดอายุได้

ส่วนอายุนั้น มีมากมีน้อยไม่เหมือนกัน แล้วแต่กรรมที่สั่งสม ส่งผลไว้

ส่วนการตายก่อนหมดอายุนั้น เนื่องจากกรรมตัดรอนนั้น ก็กำหนดไม่ได้ว่า กรรมจะตัดรอนเมื่อใด

พวกที่ 1 และ พวกที่ 2 นี้ ตายไปแล้วไม่เหมือนกัน

ยกตัวอย่าง : พวกแรก คือ ตายโดยหมดอายุ สมมุติว่า ทางยมโลก กำหนดไว้ว่ามีอายุไว้ให้80ปี เมื่ออายุครบก็จะมารับตัวไป เพื่อตรวจชำระความดี ความชั่ว บาป บุญที่ทำเสียทีหนึ่ง แล้วจัดการให้รับกรรมตาม ผลบุญ ผลบาป นั้น

ส่วนพวกที่ 2 คือตายก่อนกำหนด พวกนี้ตายแล้วไม่มีใครมารับ จะโดยอุบัติเหตุหรือฯลฯ จะเป็นวิญญาณล่องลอย เรียกว่า “สัมพเวสี” คือพวกเร่ร่อนหาที่เกิด อาจจะอยู่ที่ใดที่หนึ่ง เช่น ป่าช้า หรือบริเวณที่ตัวเองตายก็ได้ พวกนั้นถ้ามีโอกาสเกิดเป็นมนุษย์อีก ก็สามารถเกิดได้ หรือถ้าทำกรรมหนัก ก็อาจเกิดตาม”กรรมนิมิต“ ได้เช่นกัน เมื่อเกิดแล้วก็อาศัยนับอายุเดิมคือ

สมมุติว่า ผู้นั้นมีอายุครบ80ปี ถึงหมดอายุ : ถ้าตอนนั้นตายตอนอายุ20ปี พอมาเกิดทันที ก็นับต่อจาก 20ปี
หรือถ้าเป็นวิญญาณล่องลอยอยู่ 1 ปี แล้วมาเกิด ก็นับต่อจาก20ปี เป็น 21 ปีเลย ถ้าจะครบ 80ปี คนผู้นี้ก็จะมีอายุอยู่ได้อีกเพียง59ปี ก็จะตายเพราะหมดอายุ ทางเจ้าหน้าที่ก็จะมารับตัวไป เป็นเช่นนี้เหมือนรายแรก ที่ตายเพราะหมดอายุ

(มีอายุ80.- ตายตอนอายุ20.-เป็นวิญญานแร่ร่อน1ปี จะเหลืออายุขัยจริง59 ปี)

ซึ่งความจริง คนผู้นั้น ในบัญชียมโลก จะมีอายุ80ปี แต่ต้องมาตายตอนอายุ59 เพราะเขารวมอายุเมื่อชาติก่อนด้วย(21ปี)

บางรายกว่าจะหมดอายุก็ตายเสียตั้ง 3-4ครั้ง ถึงหมดตามอายุขัยจริง ซึ่งเรื่องเหล่านี้พิศดารมาก หลากหลายเหตุผล โดยเฉพาะทางโองการสวรรค์ ก็ไม่ชอบให้ใครเปิดเผย เรื่องนี้มากนัก ถ้าไม่อาศัยเอาโพธิญาณ ขึ้นบังหน้า คงถูกสับแน่นอน

เรื่องอายุของมนุษย์ก็ดี การตัดสินบุญบาปก็ดี ล้วนเป็นเรื่องโองการสววรค์ ซึงมีท่านพระยายมราช เป็นประมุข (ตำแหน่งนี้มีการเปลี่ยนแปลงไปเหมือนกัน คล้ายตำแหน่งในโลกมนุษย์) เมื่อหมดหน้าที่ องค์ใหม่ก็เข้ามารับตำแหน่งทำหน้าที่แทนต่อไป เจ้าหน้าที่อื่นๆก็เช่นเดียวกัน เปรียบให้เข้าใจง่ายๆ ก็เหมือนผู้พิพากษา ของโลกมนุษย์นั่นเอง

สรุปแล้วพวกมนุษย์ พอครบอายุแล้ว ต้องไปคิดบัญชีบุญ บาป ที่ยมโลก ทุกรายไปไม่มีข้อยกเว้น

มีก็แต่พระอริยบุคคลเท่านั้นที่ไม่ต้องไปด้วยตนเอง เทพเจ้านำข่าวไปแจ้งได้ ท่านสามารถไปสวรรค์ได้เลย เพราะพระอริยะทั้งหลาย มีพระโสดาบัน เป็นต้น ปิดประตูอบายเสียได้ จึงไม่ต้องไปข้องแวะอีก นอกนั้นต้องไปหมด.

…………

เรื่องการตายนี้ บางรายยังมีรายละเอียดยิบย่อยออกไปอีก ไม่สามารถพรรณาได้ครบหมด เพราะเป็นเรื่องละเอียดอ่อน บางท่านเสียชีวิต ตั้งแต่ยังเด็ก บางท่านช่วงวัยรุ่น วัยกลางคน วัยชรา หรือแม้แต่เป็นทารก ล้วนแต่มีมูลเหตุทั้งนั้น

อ่านเพื่อเป็นกำลังใจ ในการปฏิบัติ ควรไตร่ตรองก่อนเชื่อ เพราะเป็นเรื่อง

อจินตรัย

ยามหลับและยามตื่น ระลึกถึงการปฏิบัติพร้อมจรดใจที่ #ศูนย์กลางกายเหนือสะดือสองนิ้วมือ