Mongkol Siriwat รู้สึกได้รับพร
สมัยที่อาจารย์ของผม ทำงานเป็นหัวหน้า
ประชาสัมพันธ์ ที่วัดหลวงพ่อสดฯ ท่านมีหน้าที่
รับเงิน ที่ญาติโยมมาทำบุญต่างๆ เขียนใบโม
บ้าง ฯลฯ
พร้อมจัดพระของขวัญต่างๆให้ญาติโยมตาม
แต่เหตุผลของยอดเงินทำบุญ
วันหนึ่งประชาสัมพันธ์ เงียบมาก ตั้งแต่เช้า
ไม่มีใครมาทำบุญสักคน จนถึงช่วงบ่าย แด
ดร้อนๆ ท่านสังเกตุเห็นมอไซร์ซ้อนชายสูงอายุ
มาคนนึง ชายผู้นี้ ใส่เสื้อธรรมดา ธรรมดา
เก่าๆ กางเกงขาสั้น เดินมาที่ประชาสัมพันธ์
พระอาจารย์ เห็นเช่นนั้น จึงกวักมือ ให้เข้ามา
นั่งด้านในก่อน ผ่าแดดมาคงจะร้อนน่าดู แล้ว
พูดขึ้นว่า
พระอาจารย์ : โยม นั่งก่อน นั่งก่อน พร้อมเดิน
ไปหยิบน้ำให้ดื่ม
โยม : นั่งพัก พร้อมดื่มน้ำ ยังไม่พูดอะไร
เมื่อโยมนั่งสักพัก ก็หยิบเงินในกระเป๋ากางเกง
ออกมา กระเป๋าซ้ายปึกนึง ขวาปึกนึง กระเป๊า
หลังปึกนึง ปึกละแสน
อาจารย์ งงๆ
อาจารย์ : โยมจะทำอะไร?
โยม : ทำบุญ
อาจารย์ : ทำบุญอะไร?
โยม : สร้างเจดีย์
เสร็จแล้วอาจารย์ จะหยิบพระของขวัญให้ โยม
ผู้นั้น ก็ไม่เอา พร้อมพูดขึ้นว่า
โยม : ผมไม่เอา อะไรก็ไม่เอาทั้งนั้น
อาจารย์ : ทำไม
โยม : พูดสั้นๆ เค้าบอกว่า ผมจะตายแล้ว
อาจารย์ : งั้นโยมไปกับผม
โยม : ไปไหน ไปหาเจ้าอาวาสเหรอ ไม่ไป ไม่
ไป ไม่เอาอะไรทั่งนั้น
พระอาจารย์ : จะพาไปหาพระแก่ๆ ไม่มีอะไร
หลอก ไป ไป
โยมก็เดินตามอาจารย์ไป จนถึงกุฏ หลวงป๋า
อาจารย์ : ป๋าครับ โยมทำบุญ สร้างเจดีย์สาม
แสน ไม่เอาพระครับ โยมเค้าบอกว่า เค้าจะ
ตายแล้วครับ หลวงป๋าให้พรโยมหน่อยครับ
หลวงป๋า มองหน้าโยมสักอึดใจ พร้อมกับตบ
ไหล่3-4ทีแล้วพูดว่า
หลวงป๋า : เอ่อ ไม่ตายหลอก ไม่ตายหลอก
แล้วกลับมาทำบุญนะ
ทั้งอาจารย์และโยม ก็กลับ แยกย้ายกันไป
ทิ้งเวลาสักพักนานพอสมควร โยมผู้นั้นก็มาอีก
สร้างเจดีย์สองแสน ไม่เอาพระอีก บอกอยาก
ได้พร
อาจารย์ก็พาโยมไปหาหลวงป๋า
หลวงป๋าก็ให้พร
#หลวงป๋าท่านเป็นพระที่บริสุทธิ์มาก อำนาจ
สิทธิ เฉียบขาด ท่านก็มากตาม ท่านพูดคำใด
มักเป็นเช่นนั้นเสมอ.
02.36 27/7/69
