Mongkol Siriwat รู้สึกมีความสุข
1 วัน ·
เดือนสิงหาคม เดือนนี้ ก็เป็นอีกเดือนที่พี่ขาวแกมาปฏิบัติธรรม ตามปกติ ของแกทุกเดือน ที่วัดหลวงป๋า
หลังจากมาปฏิบัติธรรม สัก3-4วันแล้ว เย็นวันนึง หลังจากฟังพระสวดอภิธรรมเสร็จแล้ว ก็กลับมาที่ห้องพัก
ในขณะที่อยู่ในห้องพัก เดินไปเดินมา ยืนหันหลังอยู่ พลันเห็นนางไม้ ที่ต้นมะขามที่อยู่หน้าห้อง 2-3วันก่อน นางไม้ตนนี้ ยังใส่ชุดสีเขียว บางวันก็ สีฟ้าบ้าง บางวันก็สีขาวบ้าง อยู่เลย
แต่วันนี้แปลก ใส่ชุดแดงสด สีสวย สะดุดตา นั่งพับเพียบพนมมือและยิ้ม อยู่หน้าวิมานตัวเอง เหมือนจะเป็นการกล่าวทักทาย
พี่ขาวจึงทักทายไปว่า…
พี่ขาว : วันนี้ ชุดสวย ทำไม 3-4วันนี้ เปลี่ยนชุดสวยๆใส่ทุกวัน
นางไม้ : ใส่ชุดสวยๆให้เห็น เปลี่ยนสีบ้าง จะได้สะดุดตาเจ้าคะ กลัวคุณไม่เห็น
พี่ขาว : เห็นซิ เห็นตลอด เห็นตั้งแต่ เริ่มมาที่ตึกนี้เมื่อสัก10 ปีก่อนแล้ว
นางไม้ : แล้วทำไม ไม่ทักทายกันบ้าง ไม่พูดคุยบ้างเจ้าคะ
พี่ขาว : ไม่รู้จะคุยอะไร แต่ก็ให้บุญ
แผ่ส่วนบุญให้ตลอดนะ
นางไม้ : เจ้าคะ นึกว่าไม่เห็น
พี่ขาว : เมื่อก่อนผิวพรรณ รัศมีคุณ ทั้งวิมานคุณ ไม่สวยไม่เปล่งปลั่งเหมือนเดี๋ยวนี้นี่
นางไม้ : เจ้าคะ เพราะบุญเจ้าคะ ที่ได้อนุโมทนาบุญเจ้าคะ
พี่ขาว : อื่ม มิน่า สวยอิ่ม ทั้งวิมานทั้งเจ้าของวิมาน
นางไม้ : พนมมือ ไม่ได้พูดอะไร
พี่ขาว : เอ่อ แล้วคุณชื่ออะไร ผมจะได้เรียกถูก
นางไม้ : ยิ้ม ทำท่ากำลังจะพูด
พี่ขาว : เอางี้! เอางี่! ผมเรียกคุณว่า
“มณฑาทิพย์” ก็แล้วกัน
นางไม้ : เจ้าคะ
21/8/69 บันทึกไว้กันลืม
…….
บุญจากการอนุโมทนา สามารถช่วยให้ผู้อนุโมทนา มีผิวพรรณ วรรณะ ผุดผ่องสดใส และรัศมีกาย มากกว่าเก่า
ช่วงแรกๆที่เห็น ไม่เหมือนเดี๋ยวนี้ เมื่อก่อนซีด แลดูหดหู่ รัศมีกายแทบไม่มี
การอนุโมทนาบุญ ก็เกี่ยวด้วยว่า อนุโมทนาบุญกับ บุญอะไร ส่วนบุญนั้น ส่งผลในทางที่ดีเสมอ
#เป็นเรื่ออจินตรัย อ่านเพื่อความเพลิดเพลิน
07.01 25/8/69
