Mongkol Siriwat รู้สึกมีความสุขกับ อำพร เจ้ติ๋ม มงคลศิริวัฒน์ ที่ Ang Sila caladium
#ประสบการ การปฏิบัติธรรม อ.จำลอง
เมืองลับแล เท่าที่เคยได้ยิน ได้ฟังมา
จากชาวบ้านพอสรุปได้ว่า เป็นพวกมนุษย์พวก
หนึ่ง มีตัวตนอยู่จริง ไม่ใช่พวกวิญญาณแต่
อย่างใด เพราะมีการสมสู่อยู่กินแบบพวก
มนุษย์ บางพวกก็ออกมาซื้อขายกับพวกมนุษย์
ก็มี ออกมาทำบุญร่วมกับมนุษย์ก็มี
เช่นวัดเกตุมฯ วันออกพรรษาตักบาตร
ดาวดึงส์ จะปรากฏว่ามีผลไม้แปลกๆ ที่เมือง
มนุษย์ไม่เคยเห็น หรือเคยรู้จักมาใส่บาตร
เสมอ และก็ไม่ทราบว่ามีใครมาใส่บ้าง ถาม
จากญาติโยมที่มาใส่บาตร ก็ไม่มีใครมาใส่ผล
ไม้แบบนั้น เวลาฉันก็รู้สึกว่าอร่อยกว่าผลไม้
ทั่วๆไป
รื่องราวของเมืองลับแลก็มีมากจนเกือบจะ
ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะมีมากและหนาหู
พอสมควร
มีเรื่องที่เกี่ยวกีบเรื่องนี้ 2 ราย ที่จัดว่า ชัดเจน
พอสมควร คือที่จังหวัดนครพนม 1 ราย
ปรากฏว่ามีหญิงสาวชาวบ้านคนหนึ่ง เข้าไป
หาผักหวาน ในบริเวณป่าหลังบ้าน
ซึ่งก็เป็นป่าละเมาะเตี้ยๆนี่เอง ก็พบชายหนุ่ม
คนหนึ่ง ก็เลยได้พูดคุยกัน หาผักไปคุยกันไป
หนุ่มคนนั้นก็ชวนไปอยู่ด้วย ก็ชวนไปอยู่กับเขา
ผู้หญิงคนนั้นเล่าว่า เดินเข้าไปในป่านิดเดียว
ก็เห็นหมู่บ้าน ที่อยู่อาศัยในหมู่บ้านนั้น ก็
เหมือนกับหมู่บ้านทั่วไปทุกประะการ มีนา มี
ควายเหมือนกัน
ก็อาศัยอยู่กับชายหนุ่มคนนั้น จนมีลูกชาย 2
คน เขาเล่าว่าที่แปลกกว่าเมืองเราก็คือ พวก
เขาไม่เคยกินเนื้อสัตว์กันเลย มีเห็ด มีผัก ซึ่งมี
อยู่มากมาย อร่อยจนลืมนึกไปว่าขาดเนื้อสัตว์
ผัก ผลไม้ ผลไม้แปลกๆที่นี่บริบูรณ์มาก ผล
ไม้แปลกๆที่ไม่เคยเห็นก็มีมาก
และเรื่องแปลกอีกเรื่องก็คือ พวกเขาไม่เคย
พูดเท็จกันเลย แม้จะหยอกล้อเล่นๆ ก็ไม่พูด
เท็จกัน
อยู่มาวันหนึ่งหญิงคนนั้นก็เกิดคิดถึงบ้าน
มาก จึงบอกกับสามีว่า จะขอมาเยี่ยมบ้าน สามี
ก็บอกว่าอย่าไปเลยถ้าไปแล้วจะกลับมาอีกไม่
ได้ หญิงคนนั้นก็ยอมจนอยู่มาอีก 1 ปี ก็ทนไม่
ไหว จึงบอกสามีอีก สามีก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็
เลยต้องตามใจ
ก็เลยพากันเดินมา พร้อมทั้งลูก2คน สามีก็
เอาเชือกผูกลูกควายตัวรุ่นๆ ให้ 1 ตัว พออก
พ้นเขตบ้านมานิดเดียว
ก็จำได้ว่า ที่ตรงนี้เรามาเก็บผักหวาน เมื่อ
ครั้งก่อนนั้น ฝ่ายสามีก็บอกว่า ส่งตรงนี้ละนะ
ว่าแล้วก็ส่งเชือกจูงควายให้
ผู้หญิงคนนั้นรับเชือกแล้ว ก็มองเห็นบ้านตัว
เองและจำนาได้ ก็หันกลับไปดูสามีกับลูก
ควาย ปรากฏว่าหายไปแล้ว เหลือแต่โอ่งใบ
ย่อมๆ 1 ใบ มีเชือกผูกปากโอ่งอยู่ จึงเข้าไปดู
ในโอ่ง เห็นมีทองคำอยู่มาก ยกไม่ไหว ก็เลย
เดินเข้าไปตะโกน เรียกคนที่บ้านให้มาช่วยขน
ไปไว้ที่บ้าน จึงได้ฟังเรื่องราวแปลกประหลาด
นี้
ปัจจุบันนี้ ตระกูลนี้มั่งมีพอสมควรตระกูลหนึ่ง
และลูกๆหลานๆ ยังมีชีวิตอยู่
(ได้ฟังเรื่องนี้จากปาก พระครูใบฎีกาเต็น วัด
พระธาตุพนม เพราะสนิทกับตระกูลนี้ดี)
อีกรายเป็นคนหลงป่าจากกรุงเทพฯ ไปเที่ยว
ประจวบ ขึ้นไปสำรวจอะไรไม่ทราบ
เกิดหลงป่ากลับไม่ถูก ก็ไปเจอพระธุดงด์
ซึ่งอาศัยอยู่ในถ้ำ ในป่าแห่งนั้น ก็เลยเดิน
เข้าไปหาท่าน ท่านก็ให้อยู่ด้วย แต่ท่านก็สั่งว่า
อย่าเข้าไปก้นถ้ำนะ ก็สังเกตุว่า พระท่าน ไม่ได้
ออกบิณบาตรเลย แต่เวลาเช้า ท่านก็จะมี
อาหาร มาให้ทานทุกวันไม่ขาด ก็เลยสงสัย
เป็นกำลัง เพราะในเขตนั้นไม่มีบ้านคนเลย
แล้วพระท่านก็ไม่เคยออกนอกถ้ำด้วย
วันหนึ่งพอท่านเดินเข้าไปก้นถ้ำ ในตอนเช้า
สักครู่ก็เดินตามเข้าไปดู คิดว่าท่านคงไม่รู้
ปรากฏว่าก้นถ้ำทะลุออกไป มีหมู่บ้าน มีผู้คน
มากมาย มีบ้านหลายหลัง พืชพันธึ์อุดม
สมบูรณ์มาก
เห็นพระท่านกำลังเดินบิณบาตรไปตามบ้าน
ต่างๆเหล่านั้น ก็เลยกลับเข้าไปในถ้ำไม่กล้า
ตามออกไป พอท่านกลับมาท่านฉันเสร็จแล้ว
ท่านก็ให้อาหารเหมือนทุกวัน เมื่ออิ่มแล้วท่าน
ก็บอกว่า
วันนี้โยมตามออกไปใช่ไหม ก็เลยต้องรับ
ท่านก็บอกว่า โยมอยู่ไม่ได้เสียแล้ว วันนี้ตอ
นมืดๆ อาตมาจะพาส่งกลับบ้าน
ก็บอกคาถาให้มาบทหนึ่ง ว่าถ้ามีเรื่องอะไร
เดือดร้อน ให้สวดคาถานี้ แล้วท่านจะไปหา
และตอนมือวันนั้น ท่านก็พาเดินออกมาเดี๋ยว
เดียวก็ถึงสีแยกประจวบฯ ท่านก็บอกลาแล้ว
หายไป ชายคนนั้นก็กลับเข้ากรุงเทพฯ พอมา
ถึงบ้าน ภรรยาดีใจมาก
เพราะพวกที่ไปด้วยกัน เขาบอกว่าน่ากลัวเสือ
จะคาบไปกินเสียแล้ว เพราะไม่ทราบข่าวเลย
ก็เลยเล่าเรื่องให้ภรรยาฟัง ตอนหลังภรรยา
อยากเห็นพระบ้าง ก็อ้อนวอนให้สามีสวดมนต์
และสวดคาถานั้น “ท่านก็ไปปรากฏตัว”
แล้วถามว่ามีเรื่องเดือดร้อนอะไร ชายคนนั้น
ก็กราบเรียนว่า ผมคิดถึงอยากพบท่าน ท่านก็
ไม่ได้ว่าอะไร
สนทนาอยู่พอสมควรก็ลากลับ ต่อมาชายคน
นี้ก็คิดถึงอีก แต่ลืมคาถาที่สวดเสีย เลยไม่มี
โอกาสได้พบท่านอีก
สรุปแล้วพวกลับแลก็คือมนุษย์นี่เอง แต่อาจ
มีอาถรรย์อะไรบางอย่าง ทำให้เกิดช่องว่าง
ระหว่างมนุษย์กับพวกลับแลได้ ทำให้เหมือน
อยู่คนละโลก คนละสภาพ
ตามในพระสูตรซึ่งปรากฏในพระไตรปิฏก ก็
มีกล่าวไว้เช่นกัน.
…………
ในโลกนี้ มีสิ่งไม่คาดคิดเสมอ
และสิ่งที่ไม่คาดคิดนี้ บางคนพบเจอ
บางคนไม่พบเจอ อยู่ที่“บุญสัมพันธ์”
บางเรื่องเป็นเรื่องของ ปัจเจกบุคคล สามารถ
ค้นพบได้ด้วยตัวเอง
ควรใช้วิจารณญานในความเชื่อ อ่านเพื่อความ
บันเทิง เพราะเป็นเรื่อ #อจินตรัย





