การปฏิบัติธรรม ตามบูรพาจารย์(1)
(บรรทึกเมื่อ 29/9/69 06.03)
วิชชาธรรมกาย แต่ละระดับ พื้นฐานตั้งแต่เดิน7ฐาน แล้วเอาใจมาจรดไว้ ณ. ฐานที่7 นั้้น ล้วนแต่ มีศัพย์ ภาษาและเป็นวิธี ที่ใช้ประกอบวิชชา จนถึงชั้นสูงทั้งสิ้น ขึ้นอยู่กับผู้ปฏิบัติจะเข้าใจมากน้อยขนาดไหน เข้าใจละเอียดขนาดไหน
วิชชาธรรมกาย ไม่ใช่แค่อ่าน หรือแค่ท่อง หรือแค่จำผู้อื่นมาแล้วจะทำได้ นึกเอง เออเอง ก็ทำไม่ถูกต้อง เพราะวิชชา ต้อง “เข้าถึง รู้ เห็น และเป็น” ด้วยตัวผู้ปฏิบัติเอง
“เข้าถึง รู้ เห็น และเป็น” ผู้ปฏิบัติ จำเป็นมาก ต้องมีความเข้าใจว่า การ“เข้าถึงเอง รู้เอง เห็นเอง เป็นเอง” เป็นอย่างไร
จะจำจากการอ่านหนังสือ การฟังจากคนอื่นมา หรือการนึกเองจินตนาการเองฯลฯ วิธีการแบบนี้ ผิดทั้งสิ้น
คนที่อ่านหนังสือมรรคผลพิศดาร มาแล้ว มาเล่า มาขยายความให้ผู้อื่นฟัง ซึ่งไม่มีความเข้าใจจากการปฏิบัติจริง ส่วนมากจะผิดซะเกือบร้อยเปอร์เซ็น ซึ่งวิธีการแบบนี้ก็เป็นวิธีที่บุคคลเหล่านั้นชอบซะด้วย
การเอาวิชชาธรรมกาย มาปะปนกับสายอื่น แล้วจินตนาการ แล้วคิดเอาเอง แล้วเอามาเผยแพร่ ก็ไม่ถูกต้อง เป็นการนำผู้อื่นแบบผิดๆ
หลวงป๋ากล่าวว่า “การนำผู้อื่นผิดๆ เหมือนก้อนศิลา ที่ตกลงบ่อลึก ที่ไม่มีก้น” ลึกลงไปเรื่อยไม่มีที่สิ้นสุด ผู้ที่ตามก็ตามๆกันลงไป
ในวิชชาธรรมกาย มีกรรมฐาน40กอง อยู่แล้ว มีวิปัสนา ครบอยู่แล้ว เป็นทั้งสมถะและวิปัสนาพร้อมกันทีเดียว มีครบทุกอย่างตาม คำภีร์วิสุทธิมรรค ไม่จำเป็นต้องนำไปรวมกับสายใด หรือสายใดนำมารวมกับวิชชาธรรมกาย
บางที่อาจจะทำ สมถะก่อน แล้วค่อยวิปัสนา , บางที่อาจจะทำวิปัสนาก่อนแล้วค่อยสมถะ หรือการพิจารณา กาย เวทนา จิต ธรรม หรือ นาม รูป ฯลฯฯฯฯ ในวิชชาธรรมกาย มีครบทั้งหมดอยู่แล้ว และยังเห็นได้ด้วย ทั้งรู้และทั้งเห็น
ธาตุธรรม เห็น จำ คิด รู้ ของ”เรา“
สิ่งเหล่านี้ “เห็น” ได้
คำว่า “ของเรา” เห็นได้ เมื่อเห็นแล้ว รู้สึกได้ เข้าใจได้
ทับทวีขึ้นเป็น “เรา”
“เรา” เป็น ฯลฯฯ
หรือในวิชชา ที่กล่าวว่า “เรา” คือ
“ตัวผู้ปฏิบัติ ณ.ตอนนั้นนั้นเอง”
บางครั้งอธิษฐาน ตามหลวงป๋าแล้ว อาจไม่เข้าใจ ยังไม่ชัด หรือยังไม่พบความรู้สึกจริงๆหรือเห็นแต่รับรู้ความรู้สึกไม่ได้
อาจเป็นเพราะ อธิษฐาน ตามๆไปแต่ สติน้อย หรือ ศูนย์อาจเคลือนไม่อยู่กลาง ฯลฯ
ครั้งหน้าจะนำข้อความในเทปหลวงป๋ามาถอด ให้ได้อ่านกัน เพื่อเสริมความเข้าใจให้มากยิ่งขึ้น
สุดท้ายแล้ว เมื่ออ่านตั้งแต่ต้น จนถึงสุดท้ายนี้ อย่าลืมพิจารณา ว่า ข้อความนี้มีเริ่มต้น และจุดจบ
“มันเป็นความไม่เที่ยงของธรรมชาติ ของทุกสิ่งที่ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป”
เมื่อจรดที่ศูนย์กลางไป พิจารณาไป จะเพิ่มพูนบุญบารมี ของตัวท่านเอง
……..
#จะปฏิบัติแบบไหน#การปฏิบัติธรรมต้องใช้ใจภายในสัมผัส
#เมื่อสัมผัสได้จริงแล้วจึงเข้าใจจริง
09.51 2/10/69 ก่อนฟังสวดพระอภิธรรม เวลาพิเศษ หอสังเวชฯ





