เรื่องเล่ายามนิทรา93

Mongkol Siriwat รู้สึกมีความสุขกับ Prab Man และคนอื่นๆ อีก 3 คน

3 วันที่แล้ว3 วัน  ·

#เรื่องเล่ายามนิทรา93

#เจ้าแม่ก็เป็นกัลยาณมิตร

#ศาลเจ้าเซี้ยบ่อเนี้ย ชลบุรี

#ประสบการณ์ในการปฏิบัติธรรม

คืนวันที่17กันยายน เป็นวันที่จะใกล้ กำหนดที่พี่ขาวจะไปวัดวันไหน แต่เงินในกระเป๋าไม่ค่อยมี ถึงจะเอาวัตถุมงคลออกมาขายบ้าง เพื่อเก็บไว้ เป็นค่าน้ำมัน ค่าทำบุญ อะไร อะไร ต่างๆที่อยากทำฯลฯ

พี่ขาวกับภรรยา ตกลงกันว่า จะไม่ขายต้นไม้แบบจริงๆ จังๆแลัว เพราะทำให้ตัวเรามีเวลาปฏิบัติธรรมน้อย ใครมาซื้อก็ขาย ไม่มีใครมาซื้อก็ให้ภรรยาพักผ่อน

เพราะพี่ขาวมั่นใจ ไม่ว่าเรื่องอะไร ถ้าเราเข้าถึงพระรัตนตรัยแล้ว

#ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม

ในใจเลยคิดว่าชั่งมัน มีแค่ค่าน้ำมันพอ แต่พอมานึกอีกที อ้าววววว แล้วคนที่บ้านละ ช่วงที่เราไม่อยู่ จะทำไง

แต่ก็พอเข้าใจว่า มี #เหตุความคิดแบบนี้#ขึ้นมาแทรกเพราะอะไร

(แต่จริงๆแล้วภรรยาพี่ขาว เค้าก็ไม่เป็นอะไร เค้าอยู่ได้ ภรรยาพี่ขาวเค้ามีตังบ้างนิดหน่อย แต่พี่ขาวไม่ขอเอง) พอดีได้เวลาปฏิบัติพอดี ก็เลยนั่ง พอได้เวลาใกล้จะ ถอนออกจากสมาธิก็เห็นกายละเอียดท่านนึง ลอยมาแต่ไกลเลย แล้วมาหยุดตรงหน้า แต่งตัวเป็นงิ้ว มาเลย

พี่ขาว : ไงเจ้าแม่ แต่งตัวเป็นงิ้วมาเลย

เจ้าแม่ : เห็นคุณนึกอยากเอาเงินไปทำบุญ ก็เลยมาบอก ว่าตรงไหนมีเงิน

พี่ขาว : ยิ้ม นึกว่าจะหอบเอาให้ (หยอกๆเจ้าแม่)

พี่ขาว : ไหนละ พร้อมผายมือไปทางเจ้าแม่

เจ้าแม่ : ชีมือขึ้นกลางอากาศ และที่กลางอากาศนั้น ก็มีเหมือนหมอกสีขาวๆ แล้วในหมอกนั้นก็ภาพเคลื่อนไหว เป็นเรื่องเป็นราว เป็นคนกำลังขายล็อตเตอนี่ สองแผงขนาดกลาง

เจ้าแม่ : ให้ไปที่ร้านนี้ อยู่ใกล้ๆกับที่พักเรา(เรา หมายถึงเจ้าแม่)

พี่ขาว : ต้องเข้าชลบุรีอีก และ ต้องซื้อล็อตเตอร์ใช่มั๊ย

เจ้าแม่ : ใช่ ให้ไม่เยอะนะ ได้แค่นี้

พี่ขาว : แล้วทำไมคนอื่น คุณให้เค้าเยอะได้ พอให้เพื่อนบอกให้ไม่เยอะ

เจ้าแม่ : นั่นมันโชคของเค้า

พี่ขาว : ขอบคุณ แต่ผมไม่ซื้อหลอก หลายปีก่อนผมถือพานไปขอขมาหลวงปู่ละ ว่าจะไม่ให้หวยใคร

เจ้าแม่ : ครั้งนี้คุณไม่ได้ให้หวย ชั้นให้คุณเอง(พร้อมชี้มือมาที่หน้าอกตัวเอง)

พี่ขาว : ขี้เกียจวะเจ้าแม่ เดี๋ยวโลภแล้วมันติด

เจ้าแม่ : ชั้นรู้คุณมีวิธี และคุณไม่มีวันติด ไปละ

พี่ขาว : ยังไม่ทันถามเรื่องชุดเลย หายวัป ! ไปละ เอ้อออออ ตอนมาเหาะมา ตอนไป หายตัว เอ่อ เจ้าแม่นี่ไม่ธรรมดา

วันสายๆ ของวันรุ่งขึ้น กินข้าวเช้าเสร็จ ก็เลยบอกกับภรรยาว่า พรุ่งนี้ไปใส่บาตรกันที่ชลบุรี

วันที่19กันยา ขี่มอไซร์ซ้อนภรรยาไปใส่บาตรที่ชลบุรี ขี่ไปก็ดูแผงล็อตเตอรี่ไปผ่านร้านล็อตเตอร์รี หลายร้าน มองๆดู ไม่เห็นมีร้านไหนหน้าตาเหมือนร้านที่เจ้าแม่ เอามาใหัดูเลย ก็เลยขี่เร็วขึ้นแบบขี้เกียจดูละ!

แป๊ปเดียว ได้ยินเสียง “จะเลยแล้ว จะเลยแล้ว”

เลยเบรคมอไซ แล้วคล่อมรถดู ดูหน้าคนขาย ดูแผง ดูรอบๆนั้น

ใช่ละ ลงไปดู พอลงไปดูปั๊ป มองไปทั่วๆแผงแต่ก็ไม่รู้จะเอาใบไหน

แป๊ปเดียว เห็นล็อตเตอรี่ ชุดนึงเป็นสีแดง

ชุด5ใบ เลยมองตามแสงไปว่าแสง มาจากไหน มองจนเอี้ยวหลังไป แสงมาจากศาลเจ้าแม่ ในใจคิดว่าเจ้าแม่ คุณนี่สุด จริงๆ จ่ายเงินเสร็จ เอาล็อตเตอรี่ให้ภรรยา แล้วบอกว่า เอาไป เอาไว้ใช้

หลังจากนั้นก็มาวัดและไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้อีกเลย จนประมาณวันที่ 3-4 ตุลา (ไม่แน่ใจ)

กลางคืนภรรยาส่งรูปมาให้ดู สักเดี๋ยวก็โทรมา

ภรรยา : ตัวเอง ตัวเอง ตัวเองถูกล็อตเตอร์ห้าใบที่อยู่กับเรา เราลืมไปแล้วนะว่ามีล็อตเตอร์ จู่จู่ก็นึกขึ้นมาได้เลยเอามาตรวจ แล้วบอกว่าให้เราเท่าไหร่ (น้ำเสียงตื่นเต้นดีใจ)

พี่ขาว : ห้าใบได้กี่บาท

ภรรยา : สองหมื่น

พี่ขาว : เอ่อ ให้หมดเลย ให้ตั้งแต่วันที่ซื้อแล้ว จำไม่ได้เหรอ

เติมน้ำมันให้เต็มถังนะ แล้วเดี๋ยวกลับไป ไปใส่บาตรกัน

ในใจพี่ขาวนึกถึงเจ้าแม่ แหมมมมม มันลืมไปแล้วยังอุตส่าไปดล ให้มันนึกได้อีก

เดี๋ยวเดินจงกลม ต้องไปขอบคุณหน่อย

ในขณะที่เดินจงกลม

พี่ขาว : คุณ คุณ ขอบใจมากนะ แม่บ้านดีใจใหญ่

เจ้าแม่ : มันเซ่อ ไม่ยอมเอามาเทียบ

พี่ขาว: เอ่อ แล้วให้หวย ให้เลข ฤทธิ์ ความสามารถพิเศษ ไม่เสื่อมเหรอ

เจ้าแม่ : แค่นี้ถ้าเสื่อม จะไปช่วยใครได้

(พี่ขาวนึกในใจ เอ่อ จริงของแก)

พี่ขาว : ขอบคุณมากนะ ตั้งแต่เป็นเพื่อนกัน ช่วยกันเรื่อย ชาติที่แล้วที่จีนก็ช่วยกัน

มาอยู่ไทยก็ช่วยอีก เวลาผมแผ่เมตตาอุทิศกุศล ถ้าผมลืม ก็อนุโมทนาเองนะ

เจ้าแม่ : ยิ้ม เงียบแล้วหายไป

พี่ขาว : คิดในใจ (แกจะรีบไปไหนของแก )

………..

เป็นเรื่อง #อจินตรัย เพื่อความเพลิดเพลิน

…………

ได้โชคลาภ ก็ดีใจ ตื่นเต้น มีความสุข

เพราะ ใจปรุงแต่ง

ความยินดี ยินร้าย ใจก็ปรุงแต่ง

ไม่มีแล้วกลับมี มีแล้วกลับไม่มี

ใจก็ปรุงแต่ง

เมื่อใจปรุงแต่งแล้วพึงระวังอย่าให้ใจ

#ออกนอกศูนย์ โดยการ #ตรึกนึกเห็นจุดเล็กใส#ศูนย์กลางกาย เสมอๆ

เมื่ออ่านเรื่องราวจนจบแล้วหมั่นพิจารณา ถึงอารมณ์ อ่านแล้ว รู้สึกแปลก สนุก พิศดาร สงสัยฯลฯ อยู่ในภาวะอารมณ์ต่างๆ

ความรู้สึกและอารมณ์นั้น จะค่อยๆ ค่อยๆสลายไป จนหมดในระยะเวลานั้นๆ

เป็นแบบนี้แล้วให้คิดซะว่า มันไม่มีอะไรแน่นอน #สุดท้ายอารมณ์นั้นก็ดับไป

การที่เราเอาเรื่องต่างๆที่อยู่เบื้องหน้ามาพิจารณา แบบนี้ เรียกว่า

#การพิจารณาภายนอก

หากน้อมมา พิจารณา ในตัวเอง เรียกว่า

#การพิจารณาภายใน

เมื่อพิจารณาแล้วอย่าลืมนึกถึง #สัมมาอะระหัง และ #จุดเล็กใสที่ศูนย์กลางกายเสมอๆ

ก่อนจบ ขอให้ทุกๆท่านสมหวังในสิ่งที่ปรารถนา โรคภัยเบาบาง

จิตใจเข้มแข็งและเข็งแรง

มีธรรมเป็นเกาะคุ้มครองป้องกันทุกสรรพสิ่ง

05.55 8/10/69

Share: