Kriangsak Chutongrat วันศุกร์ที่ 6 พฤศจิกายน 2026 เวลา 21:47 น.3 วัน ·
EP.9 #หลวงป๋า เมตตา ราษสพญาสมิงเหล็ก พลิกธาตุพลิกธรรม จากราษส ให้เป็นเทพ สูงขึ้นเป็นเณร บริสุทธิ์ขึ้นเป็นพระ สร้างบารมีสืบต่อไป
พระในรูป
ต่อมา หลวงป๋า เพิ่มให้อีก
ตามนิมิตความฝันของท่านท่านหนึ่ง ซึ่งได้นิมิตรเห็นทั้งองค์พระ ทั้งยันต์หลังองค์พระ ที่สำเร็จจากธาตุพญาสมิงเหล็ก (เหล็กไหลเจ้าป่า)
ก่อนจะมาเป็นวัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม
#มูลนิธิพุทธภาวนาวิชชาธรรมกาย มีจุดเริ่มต้นที่สำคัญอย่างยิ่ง ณ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร
จุดกำเนิด ณ วัดสระเกศ: ในปี พ.ศ. 2524 ได้มีการจัดตั้ง โครงการพุทธภาวนาวิชชาธรรมกาย และ มูลนิธิพุทธภาวนาวิชชาธรรมกาย ขึ้น ณ ศาลาการเปรียญ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เพื่อใช้เป็นสถานที่จัดสอนสมาธิภาวนา และเผยแผ่การปฏิบัติธรรมตามแนววิชชาธรรมกาย (ของหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) ให้แก่พุทธบริษัท
โดยมี เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) (ในสมัยดำรงสมณศักดิ์เป็นพระพรหมคุณาภรณ์) เป็นประธานในที่ประชุมก่อตั้ง และมี ศาสตราจารย์ บัญญัติ สุชีวะ (อดีตประธานศาลฎีกา) ดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธิคนแรก
#อาจารย์เสริมชัย พลพัฒนาฤทธิ์ (ซึ่งเป็นอดีตข้าราชการและผู้อำนวยการฝ่ายบริหารและวิปัสสนาของสถาบัน)
เนื่องจากมีผู้สนใจปฏิบัติธรรมมากขึ้น คณะกรรมการมูลนิธิฯ #จึงมีมติจัดสร้างสถานที่ปฏิบัติธรรมแห่งใหม่ที่กว้างขวางขึ้น บนที่ดิน 72 ไร่ ในอำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี
ซึ่งต่อมาอาจารย์เสริมชัยได้เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ (บวชเป็นพระ) ในปี พ.ศ. 2529 และสถานที่แห่งนั้นได้รับการประกาศตั้งขึ้นเป็น ” #วัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม” ในปี พ.ศ. 2534
กิจกรรมที่จะต้องทำทุกวันอาทิตย์ ก็คือหลวงป๋าจะต้องเข้าไปสอนธรรมะปฏิบัติที่วัดสระเกศทุกวันอาทิตย์
ส่วนตัวผมเองในสมัยที่บวชนั้นก็มีหน้าที่ หรือภาระประจำเดือน จะต้องไปวัดสระเกศกับหลวงป๋า 2 ครั้ง คืออาทิตย์ต้นเดือนกับกลางเดือน เพื่อนั่งสมาธิ หรือ สอนแบ่งกลุ่มเจริญภาวนา
#เข้าเรื่องพญาสมิงเหล็กกันครับ โดยในปี 36 นั้นกระผมเองก็ได้เดินทางไปที่เขาอึมครึมจังหวัดกาญจนบุรี เพื่อหาทนสิทธิ์ หรือเหล็กไหลพญาสมิงเหล็ก เพื่อจะนำมาแกะสลักเป็นพระบูชา สัก 1 องค์
#พญาสมิงเหล็ก (หรือที่หลายคนเรียกว่า เหล็กไหลเจ้าป่า) คือ ธาตุกายสิทธิ์ หรือแร่ธาตุทนสิทธิ์ชนิดหนึ่ง
ตามตำราความเชื่อโบราณของไทย จัดอยู่ในตระกูลเหล็กไหลชั้นยอดที่หาได้ยาก มักพบอยู่ตามถ้ำที่ลึก และฝังตัวเองจมอยู่ในผนังถ้ำ มีเนื้อแร่ที่แข็งแกร่ง มีความมันวาว สีดำเงามันผิวขรุขระ หรือมีสีออกดำแดงค่อนข้างน้ำตาล และมีแก้วปะปนอยู่ในเนื้อ โดยคุณสมบัติเด่นคือสามารถใช้แม่เหล็กดูดติดได้
โดยเชื่อกันว่าเป็นแร่ธรรมชาติที่มีพลังอำนาจลี้ลับในตัวเองโดยไม่ต้องผ่านการปลุกเสก
การเข้าไปแสวงหาของผมในขณะนั้นก็ไม่ได้ใช้คาถาอะไรมากมายใช้แต่ชะแลง กับสกัด แล้วค้อนเท่านั้น
โดยจ้างชาวบ้านบริเวณเขาอึมครึมที่พอจะมีทักษะในการหาแร่เหล็กชนิดนี้นำทาง
ก็ใช้ชะแลงงัดตามโขดหินต่างๆหาโดยใช้แม่เหล็กวางบนก้อนหินถ้าไม่ดูดติดหินก็ไม่เอา
แต่ถ้าติดก็ใช้ชะแลงงัดเลย เมื่อได้ก้อนหินนั้นออกมา แล้วตรงไหนที่แม่เหล็กดูดไม่ติดก็ใช้ค้อนตี หรือสกัดเนื้อหินนั้นออก ให้เหลือแต่เหล็กล้วนๆ จึงนำกลับมาวัด
#หลักการดูแลเหล็กไหลสมิงเหล็กนี้ ว่าก้อนไหนใช้ได้ ก็ไหนใช้ไม่ได้ดังนี้
เมื่อใช้ชะแลงและเอาแร่เหล็กขึ้นมาทุบหรือตีเอาเศษหินออกจนหมดให้เหลือแต่เนื้อเหล็ก แล้วใช้ตะไบเหล็ก มาตะไบก้อนสมิงเหล็กนั้น ขนาดตะไบให้ผมน้ำอยู่ตลอด
สังเกตดูที่น้ำไหลออกมาจากเหล็กในขณะตะไบว่าเป็นสีอะไร
ส่วนมากร้อยทั้งร้อยจะเป็นสีดำกับสีแดง
ถ้าน้ำในขณะที่ตะไปเหล็กนั้นเป็น สีดำ และสีแดง #อันนี้เป็นสมิงกินเลือด สายดำดุร้ายมาก เป็นมิจฉาทิฏฐิไม่สามารถพลิกธาตุ พลิกธรรมให้เป็นสัมมาทิฏฐิได้ จึงไม่จำเป็นจะต้องเอาไปใช้งานใดๆในทางพุทธศาสนา
ถ้าน้ำในขณะตะไบเหล็กนั้นเป็นสีเขียวอ่อน หรือสีเหลืองอ่อน (ซึ่งหาได้ยาก) หินก้อนนั้นจึงเหมาะที่จะนำมาทำวัตถุมงคลเกี่ยวกับทำมาค้าขายเมตตามหานิยม
แต่ถ้าน้ำในขณะต่อใบเหล็กนั้นออกมาเป็น #สีนม สีตะกั่ว หรือสีเทา เห็นก่อนนั้นจึงเหมาะที่จะนำมาทำเป็นพระบูชาจะได้เรื่องความคุ้มครอง และการรักษา พร้อมกับการสะท้อนกลับของคุณไสยต่างๆ
หมายเหตุ
ในขณะที่เป็นผงขนาดตะไบสีของเนื้อตะไบจะออกแดงจะออกดำเป็นปกติ
ในที่นี้เราจะดูจากน้ำในขณะที่ตะไบเหล็กเท่านั้น
สุดท้ายก็ได้มา 2 ก้อน
ก้อนใหญ่น้ำหนักประมาณ 7 กิโลกรัมน้ำออกมาเป็นสีเหลือง
อีกก้อนน้ำหนักประมาณ 5 กิโลกรัมน้ำออกมาเป็นสีตะกั่วเทา
จึงนำกลับมาที่วัดหลวงพ่อสดเพื่อจะได้นำไปแกะพระต่อไป
เมื่อนำกลับมาถึงวัดหลวงพ่อสด ผมก็เอาไปไว้ที่กุฏินำไปวางอยู่บนหลังตู้พระไตรปิฎกไม่วางกับพื้น
2 วันต่อมา เป็นเวรประจำในการไปวัดสระเกศกลับหลวงป๋าในวันอาทิตย์
ขนาดเดินทางไปวัดสระเกศ หลวงป๋าได้เอ่ยบนรถว่า
วันสองวันมาเนี่ยแปลกๆได้ยินแต่เสียงเสือร้องคำรามตอนกลางคืนอยู่ตลอด ไม่รู้ใครเอาของอะไรมาเล่นในวัด
ผมก็ตกใจจึงเอ่ยไปว่า..
ผมเองครับหลวงป๋า ผมเอาเหล็กไหลพญาสมิงเหล็กมาจากเขาอึมครึมครับ กะว่าถ้าว่างจะขึ้นไปแม่สายเอาไปให้ช่างแกะหยกแกะสลักเหล็กสมิงเป็นพระพุทธรูปบูชาสักองค์ครับ
หลวงป๋าท่านก็เลยบอกว่า
อ้าวท่านเกรียง ทำไมไม่ใช่หินหยกที่แม่สายมสแกะล่ะ
ผมก็เรียนท่านว่าหินหยกมีราคาแพงผมสู้ไม่ไหวครับ
ก็ดีเดี๋ยวว่างๆนำมาให้หลวงป๋าดูหน่อยนะท่านเกรียง
ได้ครับหลวงป๋า
พอเย็นวันนั้นกลับจากวัดสระเกศ ดึกๆหน่อยผมก็นำเหล็กไหลสมิงก้อน 5 กิโลกรัมมาให้หลวงป๋าดู และฝากขอบารมีหลวงป๋า สะสารธาตุธรรม
หลวงป๋าท่านก็เมตตาเอาวางไว้เดี๋ยวหลวงป๋าจะทำให้
หลายวันต่อมาโทรศัพท์ภายในกุฏิก็ดังขึ้นสามเณรกุฎิ 9 บอกว่าหลวงพี่เกรียง หลวงป๋าให้หลวงพี่มารับเอาหินกลับไปได้แล้วครับ
ผมก็ขึ้นไปที่กุฏิ 9 ชั้น 2 กราบหลวงป๋า ท่านก็เลยเล่าให้ฟังว่า หินก้อนนี้มีจิตวิญญาณของราษส แต่ด้วยการดำรงชีพอยู่ของกายสิทธิ์ภายใน และได้ดื่มหรือเสพของคาวเลือด และซากสัตว์จึงมีความดุร้ายมากๆ ไม่เหมาะแก่การนำมาแกะเป็นพระพุทธรูปสักการะบูชา #เพราะจะมีฤทธิ์ของหินก้อนนี้ดุดันรุนแรงเกินไปส่งเสริมไปทางด้านร้อนกัดกินทำลายล้าง
ท่านเกรียง เอาก้อนนี้ไปคืนเถอะแล้วก็ระวังตัวด้วยปล่อยไปตามธรรมชาติเถอะ
ผมก็กราบหลวงป๋าแล้วก็อุ้มเหล็กนั้นออกมาเดินกับกุฏิ
เมื่อถึงที่กุฏิ ก็นำเหล็กไปวางไว้ที่เดิม คือบนหลังตู้พระไตรปิฎก เหมือนที่เคยไว้ และติดต่อรถเพื่อจะนำเหล็กนี้กลับไปที่เดิม
แล้วโทรศัพท์ติดต่อท่านปลัดกิตติศักดิ์เพื่อขอรถ 1 คันไปส่งผมที่จังหวัดกาญจนบุรี
อีกประมาณ 1 ชั่วโมงต่อมาท่านก็ตอบกลับมาว่าได้แล้วอีก 15 นาทีรถจะไปรับ
#พอผมวางโทรศัพท์เท่านั้นแหละ ก้อนพญาสมิงเหล็กหนัก 5 กิโลกรัมที่วางบนหลังตู้พระไตรปิฎก ก็ได้กระโดด หรือเด้งลอยข้ามกระบังลมหน้าตู้พระไตรปิฎก หล่นลงมากระแทกเท้าผมอย่างแรงเสียงดังมาก
ปรากฏว่ามีเลือดไหลออกจากฝ่าเท้าผมเป็นจำนวนมาก
สิ่งที่แปลกคือ ในขณะที่หินที่มีน้ำหนัก 5 กิโลกรัมลอยขึ้นจากอากาศกระแทกลงสู่พื้นประมาณ 2 เมตร 50 เซนติเมตร แรงกระแทกมหาศาลนี้สามารถทำให้กระดูกเท้าของผมแตกละเอียดได้
แต่ในความเป็นจริง หินที่หล่นลงมากับใช้ปลายที่แหลมที่สุดข้างหนึ่งของหินทิ่มลงระหว่างช่องเนื้อนิ้วหัวแม่เท้า กับนิ้วชี้เท้า ตรงกลางพอดีช่องเนื้อ
แล้วปักลงตั้งชูขึ้นบนพื้นไม้กุฏิโดยที่ไม่ทำลายกระดูกหรือฝ่าเท้าแต่ประการใด (เท้าผมระหว่างนิ้วหัวแม่เท้ากับนิ้วชี้เท้าจะมีรอยแผลเป็นจนถึงทุกวันนี้)
จากการเสียเลือดที่ไหลออกมากทำให้ผมเผลอหลับไป จนกระทั่งคนขับรถมารับเห็นเข้าจึงนำไปห้องปฐมพยาบาลที่วัด
พระมหาจินวัฒน์ เจ้าอาวาสวัดม่วงชุมองค์ปัจจุบัน ท่าน ก็อยู่ในเหตุการณ์ เพราะกุฏิอยู่ใกล้กัน ก็ได้มาช่วยของผมขึ้นรถไปห้องปฐมพยาบาลของเรา
พอทำแผลเสร็จกลับมาถึงกุฏิโทรศัพท์ในกุฏิก็ดังอีกน้องสามเณรกุฏิ 9 ได้บอกกับผมว่า เณรได้มาเอาก้อนเหล็กก้อนนั้นมาให้หลวงป๋าแล้ว หลวงป๋าจะเอามาแกะพระครับ หลวงพี่เกรียง
ผมก็งง ไหนหลวงป๋าบอกว่าไม่เหมาะไม่ควร แต่ก็เงียบไว้
2 วันต่อมาหลวงป๋าก็ให้น้องสามเณรมาตามครับผมให้ไปพบ
ท่านก็ได้บอกว่า เหล็กพญาสมิงก้อนนี้ เป็น ราษส จะชอบเสพเลือดซากสัตว์น้ำค้าง น้ำผึ้ง
เมื่อเขาไม่ได้เสพเขาก็จะเสพกับคนที่ดูแลเขาหรือว่าคนใกล้ตัวเขาแทน จึงเป็นเหตุให้ท่านต้องเสียเลือด
และในขณะที่เขาได้เสพเลือดของท่านนั้น เขาก็มีกำลังเพิ่มขึ้น และมาดลจิตดลใจป๋า บอกว่าอยากจะหลุดพ้นจากสิ่งที่เขาเป็นอยู่นี้ขอให้หลวงป๋าเมตตาเขาด้วย
ดังนั้นหลวงป๋าจึงตัดสินใจจะช่วย และท่านเกรียงก็เป็นผู้ที่นำมา ก็เท่ากับเป็นเจ้าภาพอีกท่านหนึ่ง
ตอนนี้ หลวงป๋าได้ให้พญาสมิงเหล็กรับศีล 8 ไปแล้ว วันนี้จะบวชเณรพญาสมิงเหล็ก จึงให้ท่านเกรียงมาเป็นเจ้าภาพมอบผ้าไตรน้องสามเณรสมิง
หลวงป๋าจึงให้น้องสามเณรกุฏิ 9 นำผ้าไตรมาวางบนพญาสมิงเหล็ก แล้วให้น้องสามเณรเป็นตัวแทนกล่าวบวชสามเณร
เมื่อพญาสนิมเหล็กบวชเป็นสามเณรแล้ว หลวงป๋าท่านก็ให้สามเณรในกุฏิ 9 จัดภัตตาหาร ให้แก่สามเณรสนิมเหล็กทุกวัน
ประมาณ 1 เดือนก่อนจะเข้าพรรษา พอมีคนที่พอจะรู้จักนำบุตรหลานมาบวชเพื่ออยู่จำพรรษา
หลวงป๋าก็จะขออนุญาตนำสามเณรสมิงเข้ามาบวชเป็นพระด้วยโดยจัดผ้าไตรพร้อมบริขารอีก 1 ชุดวางไว้ข้างๆนาคที่จะบวช
การสอนทำวิชชา หรือ ที่เจริญวิชาชั้นกลาง และชั้นสูงที่อุโบสถ หลวงป๋าก็จะอันเชิญหลวงพ่อสมิงเข้ามาปฏิบัติ ด้วยเสมอๆ
เมื่อผ่านพิธีการบวชแล้วก็จะเป็นพระสมิงจำพรรษาใต้อุโบสถ 1 พรรษา
พอครบพรรษาเสร็จจากนั้นหลวงป๋าก็เรียกช่างแกะจุยเจียประจำวัด คือพี่คงศักดิ์มาปรึกษาว่าสามารถแกะเป็นพระพุทธรูปได้ไหม และได้ขนาดกี่นิ้ว
พี่คงศักดิ์ ก็กราบเรียนหลวงป๋าว่า ทำได้ครับ
หลวงป๋าจึงมอบพระสมิงเล็กให้พี่คงศักดิ์นำไปแกะ
การแกะสลักของท่านได้รับการยอมรับว่ามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และมีความงดงามเป็นพิเศษ งานแกะสลักรูปเหมือนหลวงพ่อสด และพระพุทธรูปเนื้อหินจุยเจียของช่างคงศักดิ์ มีความละเอียด อ่อนช้อย และเก็บรายละเอียดได้งดงามจนเป็นที่จดจำในวงการนักสะสมพระเครื่องสายวัดปากน้ำและวัดหลวงพ่อสด
ส่วนเหตุการณ์ต่างๆในขณะที่แกะสลักพระพุทธรูปนั้น มีรายละเอียดสำคัญ และปาฏิหาริย์หลายอย่าง แต่เนื่องด้วยช่างคงศักดิ์กราบเรียนหลวงป๋าโดยตรง ผมจึงไม่ทราบข้อมูลตรงจุดนี้
เมื่อสำเร็จเป็นองค์พระแล้วท่านจะมีอานุภาพในการปกป้อง อย่างมาก ป้องกันภยันตราย
ผง และเศษมวลสาร ที่เหลือจากการแต่งองค์พระพุทธรูปองค์นี้ ทางวัดจะได้นำไปผสมจัดสร้างเป็นพระเครื่องพระของขวัญขนาดห้อยคอ ชื่อว่า “พระเทพประสิทธิ์” เพื่อให้ญาติโยมได้บูชาพกพาติดตัวต่อไป
วันที่ไปรับกลับมา ช่างคงศักดิ์ได้เก็บผงเศษเหล็กทั้งที่เป็นผง ทั้งที่เป็นเศษ ไว้ทั้งหมดไม่มีการเอาทิ้งเลยแบ่งแยกเป็นสัดส่วนตามขนาดใส่ถุงนำกลับมาที่วัดด้วย
แปลว่า “ผู้ได้รับการรักษา” หรือ “ผู้เฝ้ารักษา” (รากศัพท์จาก รักษา) มาจากรากศัพท์ (ธาตุ) ในภาษาสันสกฤตว่า รกฺษ เช่น คำว่า รักษา อนุรักษ์ แปลว่า ดูแล คุ้มครอง
ชอบสิงในซากศพ และรบกวนให้ร้ายแก่มนุษย์โดยอาการต่างๆ
พวกรากษสผู้รักษาน้ำทั้งปวง และนาม “รากษส”นั้นว่ามีมูลมาจากคำว่า “รักษ”นั้นเอง
ตามทางที่ควรสันนิษฐาน
คือ รากษส คงจะเป็นพวกคนป่า ซึ่งพวกอริยกะ ที่ได้เข้ามาพบอยู่ในมัธยมประเทศ และได้รบพุ่งปราบปราม การรบนี้คือ “เทวาสุรสงคราม”
บางชื่อบางตำราเรียกว่า อนุศร อัศร และ หนูษ มุ่งความว่าผู้ฆ่า หรือทำร้าย
อิษฏิปัจ ว่าผู้ขโมยเครื่องสังเวย(อิษฏิ)
สนธยาพล ว่า”แรงเวลาพลบ”
กัษปาฏ นักตัญจร ราตรีจร
ศมนีษัท ว่า”ผู้เที่ยวไปในเวลากลางคืน”
นฤชัคธ์ หรือ นฤจักษ์ ว่า”กินคน”
ปลาท ปลังกัษ และ กราพยาท ว่า”กินเนื้อ”
อัศรป อัศฤกป เกานป และ รักตป ว่า”ผู้กินเลือด”
ทันทศุก ว่า”ผู้กัด”
ปรฆัส ว่า”ตะกละ”
มลินมุข ว่า”หน้าดำ” ปีศาจ”ราตรีจร” ยักษ์ก็เป็น”นฤจักษ์”ได้
นิสัยราษส
ในตำนานดั้งเดิมมักถูกมองว่าเป็นอสูรชั้นต่ำ มีนิสัยดุร้าย ชอบอาศัยอยู่ตามป่าช้า รบกวนพิธีกรรมทางศาสนา สิงซากศพ และกินมนุษย์หรือสัตว์เป็นอาหาร
หน้าที่ในพุทธศาสนา และฮินดู
บางพวกทำหน้าที่เฝ้ารักษาแหล่งน้ำ (เรียก ผีเสื้อน้ำ)
บางพวกมีหน้าที่รักษาสมบัติ หรือรักษานรกภูมิ (จำแลงเป็นยมบาล กา สุนัข หรือแร้งคอยลงโทษสัตว์นรก)
หากเป็นฝ่ายดีก็มี เช่น คอยปกป้องรักษาเมืองหรือสถานที่ต่างๆ (เช่น พระเสื้อเมือง)
พวกเหล่านี้มาจากแดนหิมพานต์ ซึ่งอยู่ที่สวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มีภพภูมิอยู่รายรอบเขาสิเนรุมาศ ตั้งแต่กลางเขา ลงมาเชิงเขา กินพื้นที่ครอบคลุมมหานทีสีทันดร ภูเขาสัตตบริภัณฑ์ ไปจนจรดภูเขาจักรวาล รวมทั้งมีภพภูมิซ้อนอยู่กับมนุษย์ภูมิ
ซึ่งเทวดาในแต่ละทิศของเขาสิเนรุมาศยังมีรูปร่างแตกต่างกันไปมีรูปร่างหน้าตาแตกต่างกัน และมีชื่อเรียกต่างกัน คือ
เป็นที่อยู่ของ คันธัพพเทวดา หรือเทวดาคนธรรพ์ และพวกวิทยาธร
มีจอมเทพปกครองนามว่า ท้าวธตรฐ
เป็นที่อยู่ของ กุมภัณโฑเทวดา หรือเทวดากุมภัณฑ์ และพวกรากษส
มีจอมเทพปกครองนามว่า ท้าววิรุฬหก
เป็นที่อยู่ของ นาคเทวดา
มีจอมเทพปกครองนามว่า ท้าววิรูปักษ์
เป็นที่อยู่ของ ยักขเทวดา
มีจอมเทพปกครองนามว่า ท้าวเวสสุวัณณ์
#ทิศใต้ ซึ่งเทวดาที่เป็นใหญ่ของทิศนี้คือ ท้าววิรุฬหก เป็นกลุ่มกุมภัณฑ์
กุมภัณฑ์ชั้นสูงเป็นอากาศเทวดา มีวิมานลอยอยู่ในอากาศ
กุมภัณฑ์ชั้นกลางเป็นเทวดาอยู่ตามป่าเขา มือถือกระบองใหญ่ ทำหน้าที่รักษาทรัพย์ในดิน รักษาป่าและภูเขา กุมภัณฑ์พวกนี้มีรูปร่างกำยำ แต่มีท้องใหญ่จนมองดูคล้ายว่ามีลูกอัณฑะใหญ่เท่าหม้อ จึงเป็นที่มาของชื่อ กุมภัณฑ์
กุมภัณฑ์ชั้นล่างอาศัยอยู่ตามแม่น้ำ สระน้ำ เรียกว่า #รากษส ตัวโต หน้าแดง ท้องเขียว มือเท้าแดง เขี้ยวใหญ่ เท้าคด เป็นพวกที่ดุร้าย ชอบกินเนื้อสัตว์ รากษสไม่ปรารถนาสิ่งใดเลยนอกจากการได้กินเนื้อสัตว์เท่านั้น
เมื่อหลวงพ่อพญาสมิงเหล็ก ได้สำเร็จกลายเป็นพระบูชาแล้วหลวงป๋า ท่านได้ตั้งฉายาว่า…พระประสิทธิ์ชัยมงคล
ก็เลยได้ให้พี่กนก ซึ่งเป็นช่างปั้นช่างสิบหมู่ ที่เป็นช่างปั้นรัตนบัลลังก์ในอุโบสถทั้งหมดนั้น หาที่เหมาะสมเพื่อประดิษฐานพระประสิทธิชัยมงคลองค์นี้
#มีเรื่องปาฏิหาริย์เกิดขึ้นต่อมา เมื่อพระประสิทธิชัยมงคลประดิษฐานในอุโบสถวัดหลวงพ่อสด
ขนาดนั้นมีพระชราภาพมากและป่วยไม่ค่อยจะมีแรง
ชื่อว่าหลวงพ่อทองแดง
ซึ่งท่านมาบวชตอนอายุมากแล้วพรรษาเดียวกับผม ท่านมีเงินเก็บอยู่ประมาณ 300,000 บาท วันหนึ่งท่านทนสภาวะร่างกายที่อ่อนแอรุมเร้าไปด้วยโรคภัย ไม่ไหว จึงไปกราบเรียนหลวงป๋า เพื่อจะลาสิกขา กลับไปบ้านนอนรอวันหมดอายุไขของตน
หลวงพ่อทองแดง โดนหลวงป๋าดุ ว่า หลวงพ่อคูณท่านจะรีบไปไหน (หลวงพ่อทองแดงท่านมีหน้าตาและรูปร่างเหมือนพ่อคูณมากๆ) อยู่กับหลวงป๋าก่อน
เอาอย่างนี้ท่านทองแดง
ท่านไปอธิษฐาน ขอบารมีองค์พระประสิทธิชัยมงคล ในโบสถ์ ให้คุ้มครอง และรักษาร่างกายท่าน และถวายน้ำผึ้งแท้แด่หลวงพ่อสิทธิชัยมงคลด้วย
พระประสิทธิ์นี้เด่นเรื่องการรักษาร่างกายคุ้มครองร่างกายทำลายโรคร้ายเชื้อร้ายในร่างกายเรา ท่านทองแดงลงไปอธิษฐานดู
3 เดือนต่อมาหลังจากนั้นสุขภาพของหลวงพ่อทองแดงก็เริ่มดีขึ้น เริ่มเดินจากกุฎิไปหอฉันได้ ทำวัตรเช้าเย็น ได้นั่งเจริญกรรมฐานได้เป็นปกติ
ท่านดีใจมาก สั่งซื้อน้ำผึ้งแท้มาถวายทั้งพระทั้งเณรภายในวัด และบูชาองค์พระประสิทธิชัยมงคลในอุโบสถด้วย
ท่านได้ทำการถวายน้ำผึ้งอย่างนี้ตลอดมา
อีกเรื่อง
ช่วงประมาณปี 38 ทางวัดหลวงพ่อสดได้มีโครงการสร้างหอฉันหลังใหม่ขึ้นแทนหลังเก่าที่เป็นไม้ที่ติดอยู่ริมน้ำ
มูลเหตุในการสร้าง
อาคารเดิม ทางวัดได้ดำเนินการก่อสร้างหอฉัน (ตึกสมเด็จฯ) ขึ้นมาเพื่อทดแทนอาคารไม้หลังเดิมที่มีสภาพคับแคบ และไม่เพียงพอต่อการใช้งานในปัจจุบัน
พื้นที่จะสร้างหอฉันก็ติดกับกุฏิพระใหม่ ซึ่งเป็นที่หนองน้ำเก่า แต่ทางวัดได้ถมไว้แล้วหลายปี และได้สร้างเป็นที่ปลักกลดสำหรับพระที่มาอบรมพระกรรมฐานประจำปี
ใกล้ๆกันนั้นก็ได้สร้างอาคารมงคลเทพมุนี
เริ่มดำเนินการจัดสร้างขึ้นในช่วงต้นปี พ.ศ. 2539
มีอาจารย์ตรีธา เนียมขำ (นายกสมาคมศิษย์หลวงพ่อวัดปากน้ำในขณะนั้น) ร่วมกับญาติโยมและสาธุชนร่วมกันเป็นเจ้าภาพจัดสร้าง
พอปี 40 ตัวอาคารหอฉันชั้น 2 เริ่มสามารถใช้งานได้ ประกอบกับอาคารเรียนพระปริยัติมงคลเทพมุนีสร้างเสร็จ จึงจะมีการทำพิธีเปิดอาคารทั้ง 2 หลัง
โดยเชิญพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ (พระอิสริยยศในขณะนั้น) เสด็จแทนพระองค์มาทรงประกอบพิธีเปิดอาคารอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2540
ในการระดมทุนสร้างหอฉันในครั้งนี้ หลวงป๋าจึงจัดทำพระรุ่นพิเศษคือรุ่นสร้างหอฉัน หรือ “พระธรรมกาย รุ่นเทพประสิทธิ์”
พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ศิลปะแบบ “ธรรมกาย” เกตุดอกบัวตูม ครองจีวรเป็นริ้วพลิ้วไหวตามธรรมชาติอย่างงดงาม ประทับนั่งขัดสมาธิราบบนองค์ฌานหรือฐานขาสิงห์ผ้าทิพย์ลายไทย
โดยใช้มวลสาร ธาตุพญาสมิงเหล็ก ซึ่งเป็นธาตุกายสิทธิ์ตระกูลเหล็กไหลที่มีความศักดิ์สิทธิ์ และอานุภาพสูงในตัวเอง เป็นมวลสารหลักใน “รุ่นเทพนิมิต” (และรุ่นพิเศษ “เทพประสิทธิ์”) เพื่อมอบเป็นที่ระลึกแก่สาธุชนที่มาร่วมทำบุญสมทบทุนสร้างหอฉันหลังนี้
โดยมวลสารสำคัญที่นำมาจัดสร้างพระรุ่นนี้มีความพิเศษมาก
ผงสร้างพระของขวัญวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ (รุ่น 1, 2, 3 และรุ่น 4) สมัยที่หลวงพ่อสด (พระมงคลเทพมุนี) ยังมีชีวิตอยู่
ผงธาตุกายสิทธิ์ (พญาเหล็ก / เหล็กไหลตัดสดของอาจารย์วิน)
ผงว่าน 108 และผงดอกไม้มงคลที่ใช้บูชาพระภายในวัด
เส้นเกศาของ พระราชพรหมเถร (วีระ คณุตฺตโม) รองเจ้าอาวาสและอาจารย์ใหญ่ฝ่ายวิปัสสนาธุระ วัดปากน้ำ
เส้นเกศาของ พระราชญาณวิสิฐ (หลวงป๋า) เจ้าอาวาสวัดหลวงพ่อสดฯ
พระชุดนี้ได้เข้าพิธีอธิษฐานจิตในแนววิชชาธรรมกายหลายครั้ง (ทำกันอย่างประณีต) โดยร่วมกันเดินวิชชาตลอดพรรษาของปี 2540 พระสงฆ์ที่บรรลุวิชชาธรรมกายชั้นสูงหลายรูป
หลวงป๋าได้สอนการเจริญวิชาตั้งผังสุขสมบูรณ์ และผังป้องกันภัยอันตราย ที่จะมาทำร้าย ภัยจากของมีคม ภัยจากอาวุธร้ายแรงชุดระเบิดเป็นต้น
โดยได้น้อมจิตอาราธนาพระพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ ต้นธาตุต้นธรรมที่สุดละเอียด ครูบาอาจารย์ที่อธิษฐานจิตทำหน้าที่ดูแลรักษาพระศาสนา อาทิเช่น หลวงปู่เทพโลกอุดร หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) พรหมรังษี หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า ฯลฯ
มาร่วมอธิษฐานจิตตั้งผังความศักดิ์สิทธิ์ให้เกิดแก่พระชุดนี้
นอกจากนั้น
ยังได้อัญเชิญเทพพรหม ฝ่ายสัมมาทิฐิผู้ทรงฤทธิ์อานุภาพเช่น ท้าวสักกะเทวราช (พระอินทร์) พญานาค พญาครุฑ พญาเหล็ก ฯลฯ เข้าร่วมอธิษฐานจิตให้กับพระชุดนี้อีกคำรบหนึ่งด้วย
โดยได้อธิษฐานจิตให้ครอบคลุมถึงพุทธคุณ ๙ ประการ คือ
๑. แคล้วคลาด
๒. มหาอุด
๓. คงกระพันชาตรี
๔. เมตตามหานิยม
๕. มหาอำนาจ
๖. มหาลาภ
๗. คุ้มกันสรรพภัย (รวมถึงภัยจากสงครามนิวเคลียร์)
๘. ป้องกันอันตรายจากเขี้ยวงาอสรพิษ , คุณไสย์ , ไข้ป่า , ภูตผีปีศาจ
๙. ตั้งผังพลิกธาตุพลิกธรรม ให้เป็นฝ่ายบุญ ฝ่ายสัมมาทิฏฐิ เพื่อที่ผู้มีพระนี้ไว้ติดตัว จะได้มีจิตใจฝักใฝ่ในการบุญการกุศลอีกด้วย
การอธิษฐานจิตตามแนววิชชาธรรมกาย ให้กระแสธาตุได้เปลี่ยนเป็นความร่มเย็นและมีอานุภาพในการปกป้องคุ้มครองภยันตรายอย่างสูง
จนในหมู่ผู้บูชา และผู้นิยมสิ่งศักดิ์สิทธิ์สายวัดหลวงพ่อสดฯ มักกล่าวถึงประสบการณ์ของพระรุ่นนี้ว่า มีกายสิทธิ์คอยเกื้อหนุน ตักเตือน และชักนำเจ้าของให้ตั้งมั่นอยู่ในกระแสธรรม รักษาศีล และหมั่นเจริญภาวนาอยู่เสมอ
เมื่อสร้างพระชุดนี้เสร็จ หลวงป๋าท่านก็ได้แจกให้แก่พระภิกษุที่อยู่ภายในวัดหลวงพ่อสดท่านละ 1 องค์
เมื่อผมได้มา ก็นำไปแขวนไว้ที่หน้ารถบรรทุกสิบล้อ รถคันต้นเหตุของเรื่อง
#ประสบการณ์ตรงจากผมเอง 2 ครั้ง
เนื่องด้วยจะทำพิธีเปิดอาคารเรียนมงคลเทพมุนี และ หอฉัน โดยเชิญพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ (พระอิสริยยศในขณะนั้น) เสด็จแทนพระองค์มาทรงประกอบพิธีเปิดอาคาร
แต่พื้นที่ก่อสร้างยังต่ำต้องถมดินบริเวณโดยรอบอาคารทั้งสองเป็นจำนวนมาก
จึงได้ประชุมกับท่านผู้ว่าราชการจังหวัด ขอทางโยธาจังหวัด และทหารช่าง เข้ามาช่วยปรับพื้นที่บริเวณอาคารทั้งสองเพื่อพร้อมรับเสด็จ
ทางทหารช่างช่วยแม็คโคร 2 คัน พร้อมทหาร 20 นาย
ทางจังหวัด ช่วยรถฉีดน้ำ 1 คัน รถสิบล้อขนหินลูกรัง 2 คัน และน้ำมันเชื้อเพลิงตามเบิกจริง
เวลาเตรียมงานรับเสด็จมีแค่ 45 วัน ผมเกรงว่ารถสิบล้อบรรทุกหิน 2 คันซึ่งจะวิ่งตั้งแต่เช้าเย็นเท่านั้นจะไม่พอ
จึงกราบเรียนหลวงป๋าว่า…
เดี๋ยวผมขอปัจจัยในการซื้อรถสิบล้อ 150,000 บาท มาใช้ในวัด งานแรกก็คือขนดินลูกรังจำนวน 45 วันนี้
โดยที่ทางวัดเราไม่ต้องไปจ้างรถสิบล้อจากที่อื่นมาช่วยขน เพราะทั้งค่าเช่า และค่าน้ำ ทางวัดเราจะต้องเป็นผู้ออกเอง
แต่ถ้าเป็นกรณี เป็นรถของทางวัดสามารถ จะเบิกค่าน้ำมันจากต่างจังหวัดได้เลย ดูแล้วซึ่งจะเป็นการประหยัดและคุ้มค่า แถมได้รถสิบล้อใช้ในวัดอีก 1 คัน
ในขณะนั้นพระสังฆาธิการในวัดไม่เห็นด้วยที่จะซื้อสิบล้อในราคา 150,000 บาทจะมีจริงหรือ และเราจะต้องมาซ่อมอีกมากมาย
มีเพียงหลวงป๋าเท่านั้นที่เชื่อมั่นในตัวของผม
ท่านจึงมอบปัจจัยส่วนตัวของท่านเองให้แก่ผมนำไปซื้อรถ
จึงให้ญาติผมหารถสิบล้อที่เครื่องยนต์ดีสามารถวิ่งงานหนักได้
เมื่อได้มาก็ก็มาขอเงินหลวงป๋าเพื่อเสริมแหนบอีก เพราะจะได้บรรทุกเติมน้ำหนักจากรถปกติทั่วไป 18 ตันให้รับน้ำหนักเป็น 25 ตัน
เพราะรถจากทางจังหวัดที่มาช่วยเขาจะบรรทุกได้ไม่เกิน 18 ตันแต่เฉลี่ยอยู่ที่ 15 ตัน
ผมก็โดนหลวงป๋าดุกนิดนึงแต่ก็จำเป็นต้องให้เพราะมาถึงขนาดนี้แล้ว
เมื่อรถพร้อมเสร็จ ก็ขอบารมีหลวงป๋าร่างหนังสือขออนุญาต ในการบรรทุกเกินและวิ่ง 24 ชั่วโมง โดยรถป้ายทะเบียนนี้ ขออนุญาตเป็นกรณีพิเศษ ไม่เข้าด่านชั่งน้ำหนัก และไม่มีการตรวจสกัดทั้งในเวลากลางวัน และกลางคืนเป็นเวลา 45 วัน จากผู้การจังหวัดราชบุรี
เมื่อทุกอย่างพร้อม
พนักงานขับรถของวัดชื่อว่านายอภิรักษ์ เป็นคนขับกะกลางวันตั้งแต่ 7 โมงเช้าถึง 18:00 น
พนักงานขับรถคนที่ 2 พระมหาเกรียงศักดิ์ จิรศักดิ์โก(ก็คือตัวกับผมเอง)ขับกะ 18.30 นถึง 6 โมงเช้า เหตุเพราะผมมีใบขับขี่และมีประสบการณ์ในการขับรถ 6 ล้อ บรรทุกของ
โดยมีหลวงพี่ลิ้ม สมัยนั้นยังเป็นนายลิ้มอยู่ เป็นพนักงานท้ายรถในกะของผม
เรื่องนี้ ผมกับพระอาจารย์ลิ้มได้เจอกันเมื่องานกฐินวัดหลวงพ่อสดที่ผ่านมาได้เล่าทบทวนความหลังกันว่า
ถ้าวันนั้นพลาดหลวงพี่ คงไม่มีวันนี้
เรื่องมีอยู่ว่าขับได้ประมาณอาทิตย์ที่ 2 ย่างอาทิตย์ 3
ผมก็ขับกะกลางคืนปกติ ถนนโล่งรถไม่มี ก็จัดหนักเต็มที่เพื่อทำเวลา และได้เที่ยวในการขนเพิ่มขึ้น เพราะบ่อลูกรังอยู่แถวเขางูใกล้ๆวัด ในเวลากลางวันรถติดมาก ส่วนในเวลากลางคืนโล่งๆ
คืนนั้นเป็นเวลา ตี 1 ผมก็ได้บรรทุกดินลูกรังมาเต็มที่เผลอๆจะเกิน 25 ตัน ก็วิ่งมาด้วยความเร็วสูง
ในขณะที่วิ่งมานั้น ได้มีรถเก๋งคันนึงแซงขวามาแล้ววิ่งนำหน้าไป รถสิบล้อผมก็วิ่งตามไปติดๆ เพราะก็มาด้วยความเร็วสูงเหมือนกัน รถเก๋งคันนำหน้าไประยะห่างพอสมควร
จู่ๆเมื่อถึงทางรถไฟข้ามไป
รถเก๋งคันนั้นก็เบรคก่อนถึงรางรถไฟ เล็กน้อย
ส่วนรถบรรทุกของผม ปกติแล้ววิ่งรูดไปเลยไม่ชะลอ
ผมก็วิ่งมาด้วยความเคยชินปกติ แต่จู่ๆเห็นท้ายรถเก๋งไฟแดงโล่ในการเบรค
ผมกับ ลิ้ม อุปทานพร้อมกันว่า ชิบหายแล้ว
รถหนักเกิน 25 ตัน แถมมาด้วยความเร็วเต็มที่ ยังไงก็เบรคไม่ได้ รถเก๋งคันหน้าพังแน่นอน
พอดีสายตามองเห็นข้างทางที่เป็นดินลูกรังข้างรางรถไฟเป็นซอยสามารถวิ่งเข้าไป ได้
ผมจึงเบรครถให้ได้มากที่สุดในการชะลอความเร็ว เสร็จแล้วก็หักซ้ายทั้งหมดเพื่อให้รถวิ่งเข้าไปในซอยให้ได้
แต่ด้วยกำลังแรงเครื่อง และแรงส่งของรถที่มีกำลังมหาศาลเกินไป
ผมเลยบังคับรถให้เลี้ยวแบบกะทันหันแทบจะไม่ได้เลย
แต่จู่ๆก็มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นในช่วงวินาที ได้มีมืออันเป็นทิพย์ซ้อนทับมือของผมอีกชั้นหนึ่ง แล้วทำการกระชากพวงมาลัยหักศอกอย่างแรง
รถสิบล้อได้เริ่มเสียการทรงตัว ตัวถัง และล้อด้านหลังเริ่มสะบัด และยกขึ้นนิดนึง จนทำให้ดินลูกรังกระเฉาะออกมาจากกระบะลงบนรถเก๋งคันที่อยู่ด้านหน้า
แต่ท้ายรถสิบล้อกลับไม่โดนตัวรถเก๋งเลย
รถสิบล้อที่วิ่งมาด้วยความเร็วนี้ กลับเลี้ยวไถลเข้าไปในซอยนั้นด้วยความเร็วสูง ส่วนมือผมก็ถูกมือทิพย์จับพวงมาลัยประคับประคองให้รถวิ่งต่อไปโดยไม่แตะเบรค
รถได้วิ่งด้วยความเร็วสูง
แล้วค่อยๆชะลอเครื่องลงจนสามารถประคองรถได้
แล้ววิ่งอ้อมกับเข้ามาในถนนหลวงได้อีกครั้งหนึ่งอย่างน่าอัศจรรย์
ลิ้นกับผมมองหน้ากันขึ้น ก็ยังไม่เชื่อเลยว่าทำได้ยังไง
ลิ้มยังอยู่ในอาการช็อคไม่พูดอะไรนั่งนิ่งเงียบจนกระทั่งถึงวัด
เสร็จแล้วในคืนนั้นเราก็ทำการวิ่งต่อแต่ขับช้าลงระวังตัวมากขึ้น ส่วนลิ้นนั้นก็ไม่พูดอะไรนั่งนิ่งเงียบในรถเป็นเพื่อนผมยันเช้า
เมื่อหมดกะตอน 6 โมงเช้า
ลิ้มบอกว่า หลวงพี่ทำได้ไง
ผมก็ตอบไปว่าไม่รู้มือมันไปเอง #สงสัยพระที่หลวงป๋าแจกให้พวกเราวันก่อน แล้วผมนำมาห้อยไว้ที่หน้ารถอาจช่วยเราก็ได้
สุดท้ายงานปรับพื้นผิวดินบริเวณรอบอาคารทั้งสองเพื่อรอรับเสด็จ ก็เสร็จทัน
อีกครั้งหนึ่ง
ในขณะที่ผมได้ไปช่วยพระในวัดขนของ
ขนาดนั้นผมกำลังยกของขึ้นใกล้ๆกับบานเกล็ดหน้าต่าง
แต่ด้วยของที่หนัก ทำให้ผมขณะที่ยกของขึ้นนั้นหัวได้ทิ่มคะมำลงไปที่กระจกบานเกล็ดด้านหน้าแตกกระจายเป็นปากปลาฉลามจนหัวผมหลุดเข้าไป
แต่ด้วยความตกใจ และกลัวเศษกระจก ผมกลับสะบัดศีรษะ สะบัดตัวกระชากตัวออกมา ทำให้กระจกที่เป็นปากปลาฉลามแตกหักหลุดออกมาด้วย
พอยืนขึ้นได้ทุกอย่างปกติ
คมกระจกไม่เข้ากระทบใบหน้า ส่วนหัว และไหล่เลย
ทุกอย่างปกติมีแต่เศษกระจกเท่านั้นที่แตกเต็มไปหมดบริเวณห้อง
2 เหตุการณ์นี้คือประสบการณ์ตรงจากพระรุ่นสร้างหอฉัน หรือเทพประสิทธิ
#ความหมายของผังป้องกันภัย ในทางวิชชาธรรมกาย เชื่อว่าอุปสรรค โรคภัยไข้เจ็บ หรือภัยพิบัติต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต ล้วนมาจาก “ผังวิบากกรรม” หรือกระแสฝ่ายอกุศล (ฝ่ายมาร) ที่ส่งผลเข้ามาตัดรอน การเจริญภาวนาเข้าถึงธรรมกายแล้วทำวิชชาชั้นสูง จะเป็นการเข้าไป “ตัดรอน บรรเทา คลายวิบากกรรม” และเปลี่ยนให้เป็นกระแสฝ่ายบุญกุศล (ฝ่ายธรรม) ซึ่งทำหน้าที่เหมือน “เกราะธรรม” หรือกำบังภัยที่มีอานุภาพสูง คุ้มครองทั้งภัยทางโลกและภัยจากกระแสอกุศลภายใน
คำว่า “ผัง” หรือ ” การตั้งผัง/แก้ผัง” หมายถึงการดำเนินกระแสจิตในระดับลึก (ระดับกายธรรม หรือพระธรรมกายภายใน) เพื่อไปปรับปรุง แก้ไข หรือเปลี่ยนแปรสภาวะ “ธาตุธรรม” ที่ควบคุมวิบากกรรมและเหตุปัจจัยต่างๆ ของชีวิต
การตั้ง “ผังป้องกันภัย” หรือ “ผังกันภัย” ถือเป็นส่วนหนึ่งของการเจริญภาวนาเพื่อคุ้มครองตนเอง คณะบุคคล หรือประเทศชาติให้พ้นจากวิบัติและภัยพิบัติต่างๆ
ตั้ง “ผัง” ที่ศูนย์กลางกาย โดยผังที่มักถูกตั้งควบคู่กันในการทำบุญ หรือปฏิบัติธรรมระดับสูง
ผังวิชามีกี่แบบ
ผังที่ช่วยกลั่นกรอง ป้องกัน และปัดเป่าอุปสรรค ภัยพิบัติ ภัยธรรมชาติ สงคราม หรือโรคระบาด
ผังที่เกื้อหนุนให้กิจการงานทั้งทางโลกและทางธรรมสำเร็จลุล่วงด้วยดี
#ผังสุขสมบูรณ์บริบูรณ์ (ผังสมบัติ)ผังที่ดึงกระแสบุญมาเป็นมนุษย์สมบัติ ทรัพย์สมบัติ และบริวารสมบัติ
เพื่อสร้างผัง และเกราะป้องกันภัยในยามวิกฤต
หลวงป๋า และครูบาอาจารย์สายวิชชาธรรมกายได้ให้แนวทางปฏิบัติ
ทำใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย เอาใจไปจรดไว้ที่ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 (เหนือระดับสะดือขึ้นมา 2 นิ้วมือ) ตลอดเวลาไม่ว่าจะ ยืน เดิน นั่ง หรือนอน เพื่อเชื่อมกระแสบุญและบารมีจากธรรมกาย วาง “เห็น จำ คิด รู้” ทั้งหมดนิ่งสนิทอยู่ที่ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 (เหนือระดับสะดือขึ้นมา 2 นิ้ว) พร้อมบริกรรมภาวนา “สัมมา อะระหัง” จนใจใสสว่าง
เมื่อใจหยุดถูกส่วนจะเข้าถึงกายในกายตามลำดับ ตั้งแต่กายมนุษย์ กายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม จนเข้าถึง “พระธรรมกาย” การเดินวิชชาสลับซ้อนกายอย่างสมบูรณ์ (การทำนิโรธ/สมาบัติ) จะทำให้ธาตุธรรมภายในสะอาดบริสุทธิ์และมีกำลังเข้มแข็ง
ธรรมกายสุดละเอียดจะตกศูนย์ ดำเนินผ่านกายในกายจนเข้าถึงกายธรรมพระอรหัตต์ จิตจรดเข้าสู่กลางของกลางพระนิพพาน
เมื่อจิตถูกศูนย์พระนิพพานดึงดูดอย่างแรง เชื่อมสายธาตุสายธรรม กับ พระบรมจักรพรรดิภาคผู้เลี้ยง
ซ้อนผังจากศูนย์กลางกายของพระเจ้าจักรพรรดิ ซ้อนลงมาที่ศูนย์กลางกายของผู้ปฏิบัติ ครอบคลุมพื้นที่ บ้านเมือง และประเทศชาติ เพื่อบล็อกและป้องกันกระแสบาปอกุศลหรือภัยพิบัติต่างๆ
น้อมนำรัตนะทั้ง 7 ของพระบรมจักรพรรดิภาคผู้เลี้ยงภายในศูนย์กลางกาย มาประกอบวิชชาเพื่อเป็นผังสำเร็จในการปกป้อง คุ้มภัย
#จักรแก้ว
เป็นประธานของรัตนะทั้งปวง ทำหน้าที่ปราบและตัดรอนผังภาคดำ (พญามาร) ขจัดสิ่งอัปมงคล และเป็นตัวขับเคลื่อนพลังงานบริสุทธิ์ ทำหน้าที่เป็นอาวุธและกำแพงปกป้อง ตัดรอนวิบากกรรม อุปสรรค และภัยอันตรายที่จะเข้ามา รวมถึงล้างผังมาร หรือสิ่งอัปมงคลไม่ให้เข้าสู่ศูนย์กลางกาย
#ดวงแก้วมณี
ให้ความสว่างไสว ขจัดความมืดบอด ละลายอวิชชา และช่วยในการมองเห็นสภาวธรรมภายในได้อย่างชัดเจน
คุ้มครองป้องกันภัยในที่มืด เพื่อให้เห็นเหตุในเหตุไปจนถึงต้นต้นเหตุของภาคดำภาคกลางๆ และเป็นแหล่งกำเนิดพลังงานบริสุทธิ์เพื่อหล่อเลี้ยงกายและใจให้ใสสะอาด
#ขุนพลแก้ว
เป็นทัพหน้าในการต่อสู้ ตัดรอนภัยพิบัติ และปกป้องคุ้มครองกระแสธรรมไม่ให้ถูกโจมตี เปรียบเสมือนแม่ทัพคอยวางแผน ปกป้อง คุมเชิง และจัดการกับสิ่งแปลกปลอม หรือภัยคุกคามทางจิตวิญญาณ
#ขุนคลังแก้ว
คอยดูแล และดึง บุญศักดิ์สิทธิ์ภายนอก และภายในมาหล่อเลี้ยง ไม่ให้ขาดแคลนเสบียงบุญในระหว่างทำวิชชา คอยปกป้องผังสมบัติ ไม่ให้ผังแห่งความขาดแคลนหรือภัยพิบัติทางเศรษฐกิจเข้าแทรกแซง ช่วยซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ
#นางแก้ว
ทำหน้าที่กลั่นธาตุธรรมให้บริสุทธิ์ นุ่มนวล ละมุนละไม คอยเกื้อหนุน และปรับสมดุลธาตุธรรมภายใน ให้ความร่มเย็น เมตตามหานิยม ป้องกันภัยจากความโกรธเคืองและกระแสร้อน
#ช้างแก้ว
ทิพย์กำลังมหาศาล รองรับการขับเคลื่อนงานวิชชาใหญ่ๆ และขยายขอบเขตกำแพงป้องกันภัย
#ม้าแก้ว
ช่วยส่งกระแสวิชชา และการป้องกันภัยให้แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วทันท่วงที เคลื่อนที่รวดเร็วเพื่อไปตัดรอนและแก้ไขผังภัยพิบัติได้อย่างรวดเร็ว ว่องไว และทรงพลัง
“หยุด ใน หยุด” ต่อยอดเข้าไปในกลางของกลางรัตนะแต่ละดวงของรัตนะทั้ง 7 นั้น เพื่อเชื่อมโยงอายตนะศักดิ์สิทธิ์ภายใน
เมื่อผู้ปฏิบัติสามารถตั้ง ได้มั่นคงแล้ว รัตนะทั้ง 7 จะปรากฏชัดอยู่ภายในกายตนเอง คอยหมุนเวียนแผ่กระแสรัศมีใสบริสุทธิ์
การคุมอารมณ์ให้ใส หยุดนิ่งเข้ากลาง และ เลี้ยงด้วยบุญ จะช่วยส่งผลให้รัตนะ 7 มีบารมีและกำลังในการป้องกันภัยพิบัติต่างๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด
“ผังสำเร็จ”นี้ ถ้าบังเกิดมีแก่ผู้ประกอบกิจการงานทางโลกและ ทางธรรมใดโดยชอบ ย่อมยังผลให้ผู้ประกอบกิจการงานโดยชอบนั้น สำเร็จลงด้วยดี
ส่วน “ผังสุขสมบูรณ์บริบูรณ์” นั้น ถ้าบังเกิดมีแก่บุคคลใด หรือ คณะบุคคลใด เช่น วัดวาอาราม สถาบัน คณะรัฐบาล หรือประเทศใด ย่อมยังผลให้บุคคลหรือคณะบุคคลนั้น มีความร่มเย็นเป็นสุขและสมบูรณ์ บริบูรณ์ด้วยมนุษย์สมบัติ อันได้แก่ ทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติ คุณสมบัติ และบริวารสมบัติ ฯลฯ เป็นต้น สวรรค์สมบัติ และนิพพานสมบัติ มี มรรค 4 ผล 4 และนิพพาน 1 ตามระดับภูมิธรรม ภูมิปัญญา และ บารมีที่ปฏิบัติสั่งสมอบรมมาของแต่ละบุคคล หรือคณะบุคคลนั้นๆ
ผังทั้ง 2 นี้ ผู้ปฏิบัติภาวนาวิชชาธรรมกายชั้นสูงย่อมอาราธนา ขอได้จากพระพุทธเจ้าองค์ต้นๆ ให้ตั้ง “ผังสำเร็จ” และ “ผังสุขสมบูรณ์ บริบูรณ์” เป็นทับทวี และให้ตั้งเป็นวิชชาเป็นไว้ได้ตามระดับภูมิธรรม ของผู้ปฏิบัติธรรมนั้น
กล่าวคือ ถ้าผู้ปฏิบัติธรรมนั้นเป็นผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบปฏิบัติตรงตามพระธรรมวินัยของพระพุทธเจ้า ผังทั้งสองนี้ ย่อมเป็นอยู่ คือให้ผลดีตลอด ชื่อว่าเป็นวิชชาเป็นอยู่เสมอ
แต่ถ้าไม่ ปฏิบัติให้ถูกต้องตรงตามพระธรรมวินัย ภาคมารก็จะสอดละเอียด มาตัดหรือปิดบังผังเหล่านี้เสีย มิให้เป็นผลดีตามที่อธิษฐานขอจาก พระพุทธเจ้าองค์ต้นๆ ได้
ธาตุธรรมที่ยังความสำเร็จ และ สุขสมบูรณ์บริบูรณ์จาก ณ ภายในผังทั้งสองใช่อื่นไกล ก็คือ จักรพรรดิรัตนะ 7 และ กายสิทธิ์ ทั้งหลาย ผู้เป็นบริวารจักรพรรดินั้นเอง
การทำวิชชาป้องกันและแก้ไขภัยพิบัติในสายวัดหลวงพ่อสดฯ ไม่ได้มุ่งเน้นเพียงแค่ประโยชน์ส่วนตน แต่มีการขยายขอบเขตออกไปอย่างกว้างขวาง ได้แก่:
ป้องกันภัยเฉพาะตนและครอบครัว ชำระวิบากกรรมเก่า คลายอุปสรรคในชีวิต ป้องกันโรคภัยไข้เจ็บ
อภิบาลมหาบุพการี และส่วนรวม ทำวิชชาป้องกันและแก้ไขภัยพิบัติ โรคระบาด หรือภัยธรรมชาติต่างๆ ถวายแด่สถาบันพระมหากษัตริย์ สถาบันพระพุทธศาสนา และประเทศชาติ ให้รอดพ้นจากวิกฤตการณ์
สรุปสั้นๆ: ผังป้องกันภัยในวิชาธรรมกายไม่ใช่สิ่งลี้ลับภายนอก แต่คือ “กระแสบุญและกำลังจิตที่บริสุทธิ์ของพระธรรมกายภายใน” ที่ถูกกลั่นแก้จนแน่นหนา ปิดช่องไม่ให้อกุศลกรรมหรือภัยวิบัติเข้ามาส่งผลได้นั่นเองครับ
อ.เกรียง นาคสิงห์
